Της Κατερίνας Μυλωνά

Μία νέα παροικία Ελληνων δημιουργείται στην Κωνσταντινούπολη τα τελευταία χρόνια, λόγω της κρίσης, όπως παρατηρεί σε συνέντευξή του στην “Π” ο Ηρακλειώτης φιλόλογος στη Μεγάλη του Γένους Σχολή και πρόεδρος του τμήματος της Διεθνούς Εταιρείας Φίλων Νίκου Καζαντζάκη, κ. Γιάννης Γιγουρτσής.

“Η Μεγάλη Σχολή δεν ειναι σήμερα μουσείο και απολίθωμα του παρελθόντος, αλλά ένα απολύτως ζωντανό και παραγωγικό σύγχρονο σχολείο”, τονίζει.

Ποια είναι η απήχηση του Καζαντζάκη στην Τουρκία;

“Ο Καζαντζάκης είναι ένας από τους δύο πλέον γνωστούς και αγαπητούς νέους Έλληνες λογοτέχνες παγκοσμίως (ο άλλος που υπαινίσσομαι είναι φυσικά ο Καβάφης). Η Τουρκία δεν αποτελεί εξαίρεση. Ένας καλλιεργημένος Τούρκος που θέλει να διαβάσει ελληνική λογοτεχνία θα αναζητήσει και θα μελετήσει τον Καζαντζάκη.Συγχρόνως η σκέψη, ο στοχασμός του γοητεύει τους φιλελεύθερους Τούρκους διανοούμενους. Υπάρχουν μεταφράσεις αρκετών έργων του, όχι όμως όλων και ούτε είναι όλες που κυκλοφορούν καλές. Παράλληλα η προσέγγιση που γίνεται στον Καζαντζάκη μένει σε ένα πρώτο επίπεδο ανάγνωσης, καθώς δεν υπάρχουν ειδικοί μελετητές του έργου του στη χώρα ούτε κάποια ενασχόληση με τον Καζαντζάκη στα πανεπιστήμια, Μέρος αυτού του κενού θα προσπαθήσει να καλύψει η ίδρυση τμήματος της Εταιρείας Φίλων Νίκου Καζαντζάκη στην Τουρκία. Ο σκοπός μας είναι να βοηθήσουμε στην γνωριμία του σημερινού αναγνωστικού κοινού της Τουρκίας, και ειδικά των νέων, με τον μεγάλο Κρητικό στοχαστή και να ενθαρρύνουμε την μετάφραση και την περαιτέρω μελέτη του έργου του από τους ειδικούς”.

Είναι μεγάλη η ευθύνη που αισθάνεται κάποιος όταν διδάσκει στη Μεγάλη του Γένους Σχολή;

“Η Μεγάλη του Γένους Σχολή είναι αδιαμφισβήτητα το αρχαιότερο εκπαιδευτικό ίδρυμα του Ελληνισμού και ένα από τα αρχαιότερα της Ευρώπης. Είναι ένα σχολείο στο οποίο διδάσκονται επί αιώνες αδιαλλείπτως η ελληνική γλώσσα και παρέχεται ελληνική παιδεία. Το 2014 θα γιορτάσουμε τα 560 χρόνια από την επανίδρυσή της, καθώς ως μια τέτοια ημερομηνία θεωρείται συμβατικά το 1454, έτος κατά το οποίο επανιδρύεται το Πατριαρχείο από τον Μωάμεθ τον Πορθητή και εγκαθίσταται ως Πατριάρχης ο Γεννάδιος, ο οποίος είναι και ιδρυτής της Σχολής μας. Η Μεγάλη Σχολή είναι υπό μία έννοια πρόδρομος όλων των σύγχρονων ελληνικών εκπαιδευτκών ιδρυμάτων, συμπεριλαμβανομένων των ανωτάτων, αφού υπήρξε η Σχολή που μόρφωνε τα στελέχη της Ρωμιοσύνης και παρείχε ανώτερη παιδεία στον τόπο που για σειρά αιώνων υπήρξε το κέντρο του ελληνικού κόσμου, στην Κωνσταντινούπολη. Όσο και αν σήμερα ο ρόλος της Σχολής είναι τελείως διαφορετικός και οι στόχοι της πολύ πιο μετριοπαθείς, η τεράστια κληρονομιά που φέρει δεν μπορεί να αγνοηθεί. Ωστόσο η βαρύτητα του ονόματος δεν αποτελεί βάρος για εμάς που βρισκόμαστε εκεί, αλλα μάλλον αντίβαρο στις όποιες δυσκολίες, αντιξοότητες ή πρόσκαιρες απογοητεύσεις. Έτσι θα έλεγα ότι η ευθύνη, που είναι όντως μεγάλη για κάθε υπεύθυνο εκπαιδευτικό σε κάθε σχολείο- πόσο μάλλον σε αυτό- αναλαμβάνεται πολύ πιο εύκολα όταν συνδυάζεται με την τιμή και την χαρά να κρατάς ζωντανή μια παράδοση πεντέμισι αιώνων, επιδιώκοντας τη συνέχεια και την ανανέωση της. Γιατί η Μεγάλη Σχολή, πρέπει να το τονίσω αυτό, δεν ειναι σήμερα μουσείο και απολίθωμα του παρελθόντος, αλλά ένα απολύτως ζωντανό και παραγωγικό σύγχρονο σχολείο”.