Πότε και πώς αποφασίσατε να αφιερωθείτε στη ζωγραφική;
«Τα πρώτα δείγματα ήταν πάντα εκεί από την προσχολική μου ηλικία. Θυμάμαι πολύ έντονα το δάσκαλό μου στην πρώτη κιόλας τάξη του δημοτικού που μου υποδείκνυε - σχεδόν με παρακαλούσε - να καλλιεργήσω τη ζωγραφική ως το ταλέντο της ζωής μου. Καθώς τα χρόνια περνούσαν, κάποια στιγμή “ήρθε η ώρα” και άρχισα να ασχολούμαι συστηματικά. Όσο πιο πολύ ζωγραφίζω τόσο περισσότερο νιώθω να ξεχειλίζει από μέσα μου η έμπνευση και κάθε φορά που δίνω μορφή στα οράματά μου νιώθω πλήρης».
Έχετε μεταξύ άλλων μαθητεύσει, δίπλα στον Γιώργο Γεωργιάδη, ποια συμβουλή του έχετε στο μυαλό σας ως σήμερα;
«Ήταν μεγάλη τιμή και τύχη να μαθητεύσω δίπλα στον γνωστό και καταξιωμένο κρητικό ζωγράφο Γιώργο Γεωργιάδη. Επρόκειτο, όπως γνωρίζετε, για έναν πολύ εκλεπτυσμένο άνθρωπο που είχε μια μαγική σχέση με τη ζωγραφική. Η συμβουλή του ήταν να προσπαθώ να απεικονίζω όπως εγώ αισθάνομαι χωρίς να μιμούμαι τρόπους άλλων και να εργάζομαι πάντα με τον ίδιο ζήλο, όπως τότε που ήμουν μαθήτριά του. Μάλιστα το τελευταίο βράδυ πριν πεθάνει - κατά την εκδήλωση της τιμητικής διάκρισης του για την πολιτιστική του προσφορά, από τον Πολιτιστικό Όμιλο για την Unesco “Κνωσός“ - με συγκίνησε βαθύτατα, όταν σχολίασε για μένα στους παρευρισκόμενους στο τραπέζι μας, πως είμαι πολύ καλή στη σύνθεση και πολύ εργατική και για αυτό ήταν σίγουρος ότι θα έχω λαμπρή πορεία στο χώρο της ζωγραφικής».
Ποια είναι τα επόμενα σχέδιά σας;
«Να δημιουργήσω και να δώσω ό,τι καλύτερο μέσα από το είναι μου στη ζωγραφική και στον κόσμο, διότι μέσα στην τόση θλίψη και απόγνωση, μας είναι απαραίτητη μια νότα αισιοδοξίας. Διακρίνω ότι υπάρχει στο βάθος του ορίζοντα ένα πέρασμα σε μια άλλη νέα, ωραιότερη εποχή, η οποία πιστεύω πως έχει ήδη ξεκινήσει να αναδύεται».
