Της Κατερίνας Μυλωνά

Όσοι υπερασπιζόμαστε την τραγουδοποιία ως ένα είδος Τέχνης, δεν μπορούμε να κάνουμε εκπτώσεις αλλά ούτε και παραχωρήσεις προκειμένου να γίνουμε ρηχοί και εύπεπτοι.

Την έκτη προσωπική του δουλειά με τίτλο «Unplugged» συστήνει στο κοινό κ. Γιώργος Σταυρακάκης.

Για άλλη μια φορά ο τραγουδοποιός καταθέτει τραγούδια υψηλής αισθητικής και χαμηλών τόνων, στοιχεία που τον χαρακτηρίζουν σʼ αυτή την δεκαεξάχρονη πορεία του στην ελληνική δισκογραφία.

Το «Unplugged» που ηχογραφήθηκε εξ ολοκλήρου στο εξωτερικό σε παραγωγή του Ελβετού τραγουδοποιού και συνθέτη Marco Zappa, έρχεται να επιβεβαιώσει για άλλη μια φορά τις δημιουργικές συναντήσεις του μουσικού με τον ποιητή Γιώργο Σταυρακάκη, μόνο που εδώ οι μουσικές και τα λόγια ψιθυρίζουν στοχαστικά όλα εκείνα που ίσως και να θέλαμε να κραυγάσουμε.

Ο δίσκος κυκλοφορεί από τον Mετρονόμο.

«Όσοι υπερασπιζόμαστε την τραγουδοποιία ως ένα είδος Τέχνης, δεν μπορούμε να κάνουμε εκπτώσεις αλλά ούτε και παραχωρήσεις προκειμένου να γίνουμε ρηχοί και εύπεπτοι. Όποιος σέβεται τον εαυτό του και την Τέχνη του δεν βουτάει στα σκατά ούτε συζητά με λογιστές και μπακάληδες. Καλύτερα να κάτσει σπίτι του, μακριά από αυτή την αθλιότητα», τονίζει ο κ. Σταυρακάκης, σε συνέντευξή του στην «Π».

Μιλήστε μας για τη νέα σας δουλειά, που αποτελεί ακόμα μία συνεργασία με τον Marco Zappa.

«Μου είναι δύσκολο, και αυτό συμβαίνει συχνά, να μιλάω για τα τραγούδια μου. Πόσο μάλλον για το περιβάλλον μέσα στο οποίο κινούνται ή για τους λόγους που γράφτηκαν. Είναι ίσως το πιο δύσκολο κομμάτι αυτής της ιστορίας και αισθάνομαι αμήχανα όταν πρέπει να δώσω κάποια απάντηση. Εν πάση περιπτώσει εκείνο που θα ήθελα οπωσδήποτε να πω είναι ότι τα τραγούδια δεν πρέπει να απομυθοποιούνται. Πρέπει να παραμένουν ένα άγνωστο και μυστηριώδες τοπίο ούτως ώστε ο ακροατής να μπορεί να εντάξει με τη σειρά του και τον εαυτό του μέσα σε αυτά. Αυτό που λέμε: να το κάνει δικό του. Να έχει την αίσθηση ότι γράφτηκε για εκείνον. Άλλωστε αυτή είναι και η δύναμη του τραγουδιού. Παρόλα αυτά μπορώ να σας πω ότι στο «Unplugged» προσπάθησα, τουλάχιστον στιχουργικά, να μιλήσω για πράγματα που αφορούν όλους μας, ανασύροντας απʼ την μνήμη μου πρόσωπα και εικόνες που για κάποιο λόγο είχαν ακινητοποιηθεί. Σκεφτόμουν ότι όλη αυτή η θλίψη και οργή που μας διακατέχει γιʼ αυτό που συμβαίνει στην κοινωνία ενδεχομένως να θέλει και μια άλλη ανάγνωση. Μια ενδοσκόπηση που θα μας επιτρέψει να δούμε καθαρά τι μας συνέβη και για ποιο λόγο. Στην κατακλείδα θα έλεγα ότι είναι πολιτικά τραγούδια. Να πω εδώ δυο λόγια και για τον παραγωγό μου και φίλο Marco Zappa, ότι είναι η τρίτη δουλειά που συνεργαζόμαστε και τον ευχαριστώ γιʼ αυτό. Άλλωστε είναι βέβαιο ότι αν δεν είχε πάρει στην πλάτη του αυτές τις παραγωγές ίσως τα τελευταία χρόνια να μην είχα δισκογραφία.»

Γιατί το λέτε αυτό;

«Γιατί η δισκογραφία, όπως τουλάχιστον την ξέραμε, έχει τελειώσει. Κανείς δεν είναι πια διατεθειμένος να βάλει χρήματα για παραγωγές όπως η δική μου, αλλά και πολλών άλλων συναδέλφων. Είναι κάτι που δεν τους αφορά, γιατί αντιμετωπίζουν το τραγούδι ως ένα είδος αναλώσιμο και βέβαια εμπορεύσιμο. Όσοι υπερασπιζόμαστε την τραγουδοποιία ως ένα είδος Τέχνης, δεν μπορούμε να κάνουμε εκπτώσεις αλλά ούτε και παραχωρήσεις προκειμένου να γίνουμε ρηχοί και εύπεπτοι. Όποιος σέβεται τον εαυτό του και την Τέχνη του δεν βουτάει στα σκατά ούτε συζητά με λογιστές και μπακάληδες. Καλύτερα να κάτσει σπίτι του, μακριά από αυτή την αθλιότητα».