Τι σας ώθησε να ασχοληθείτε με τη συγγραφή;
«Ήμουν από πολύ μικρός, και συνεχίζω να είμαι, ένας μανιώδης αναγνώστης και φίλος της λογοτεχνίας. Ακόμα και σε περιόδους που γράφω αναζητώ ένα αναγνωστικό διάλειμμα.
Συγκινήθηκα, γέλασα, προβληματίστηκα, «χόρτασα» από αναγνώσματα σπουδαίων συγγραφέων. Αλλά και να μην μου άρεσε κάποιο βιβλίο, επέμεινα μέχρι το τέλος, αναζητώντας σʼ αυτό να μου ανατρέψει την αρχική μου κακή εντύπωση.
Κάπου εκεί, άρχισε να κυοφορείται η ιδέα να εκφράσω με τον γραπτό λόγο τα συναισθήματά μου και τις απόψεις μου. Δειλά στην αρχή, κρυμμένα βαθιά στα συρτάρια του γραφείου μου, άρχισαν να εμφανίζονται τα πρώτα κείμενά μου. Εντυπώσεις, αναμνήσεις, ιδέες με τον καιρό άρχισαν να παίρνουν σάρκα και οστά. Και ύστερα η πρωτογενής εκείνη χαρά, η οποία δεν περιγράφεται με λόγια, να με πλημμυρίζει όταν βλέπω ένα κείμενό μου να καταγράφει, με τις όποιες ατέλειες, κάποιες κρυφές στιγμές της ψυχής μου, του μικρόκοσμού μου και της κοινωνίας στην οποία ζω».
Ποια διαπιστώνετε πως είναι η σχέση των μαθητών με το βιβλίο;
«Θα πω ίσως πράγματα χιλιοειπωμένα. Η εκπαίδευση σήμερα στη χώρα μας δεν ευνοεί το διάβασμα της λογοτεχνίας. Οι έφηβοί μας δύσκολα συναντιούνται με το λογοτεχνικό βιβλίο, αυτό ίσως γίνεται ακόμα στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση. Η ζωή τους και ο χρόνος τους αναλώνεται στο τρέξιμο από το ένα φροντιστήριο στο άλλο. Υπάρχουν ευτυχώς εκπαιδευτικοί, «εραστές» της λογοτεχνίας άλλοτε σαν μονάδες και άλλοτε πιο οργανωμένα μέσα από τα σωματεία και τις λέσχες ανάγνωσης, οι οποίοι προσπαθούν να φέρουν τους μαθητές τους σε επαφή με το καλό λογοτεχνικό βιβλίο. Είναι μια προσπάθεια, όμως, η οποία παραμένει αποσπασματική και έωλη με μια απούσα πολιτεία.
Και τι κάνει τότε η πολιτεία; Όταν θέλεις να διαλύσεις μια προσπάθεια την ντύνεις με το μανδύα της νομιμότητας. Έτσι η λογοτεχνία γίνεται μάθημα και τα παιδιά, αντί να απολαμβάνουν ένα όμορφο κείμενο και να γυρνούν στα σπίτια τους με αυτή την αίσθηση της απόλαυσης, αναλώνονται στις αναλύσεις του κειμένου που απονευρώνουν το ίδιο το κείμενο και στο τέλος απομακρύνουν τους μαθητές ακόμα περισσότερο από το διάβασμα».
