Της Κατερίνας Μυλωνά

Αχτίδες φωτός και αισιοδοξίας μέσα στον κόσμο της νύχτας, σε ζωές που έχουν στιγματιστεί από την απώλεια, αναζητά ο κ. Δημήτρης Χατζηκωνσταντίνου στο νέο του βιβλίο «Ετούτο εινʼ ωκεανός» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ταξιδευτής.

Η παρουσίαση του βιβλίου θα γίνει την ερχόμενη Τρίτη 5 Νοεμβρίου στις 8 το βράδυ στην αίθουσα Ανδρόγεω του Δήμου Ηρακλείου, τη διοργανώνουν ο Σύλλογος Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης «Δομήνικος Θεοτοκόπουλος», οι εκδόσεις Ταξιδευτής και το βιβλιοπωλείο Αναλόγιο.

Συντονιστής θα είναι ο Διονέλλης Μάριος, δημοσιογράφος.

Θα μιλήσουν οι:

Περοδασκαλάκης Δημήτρης, φιλόλογος

Μπατσαλιάς Κώστας, ψυχίατρος‐ οικογενειακός Θεραπευτής.

Θα παρουσιαστεί δραματοποιημένο κείμενο του βιβλίου από τη Θεατρική Ομάδα «ΜΟΡΦΕΣ».

Ο Γιάννης Λιδάκης θα ερμηνεύσει τραγούδια του Άκη Πάνου με το μαέστρο Χάρη Βενέρη στο πιάνο.

Ο κ. Χατζηκωνσταντίνου μιλά στην «Π» για το νέο του βιβλίου, το ρόλο που παίζει ο δάσκαλος στη ζωή του μαθητή και τη σχέση που έχουν οι μαθητές με το βιβλίο.

Η διαδρομή που ακολουθούν οι ήρωες του βιβλίου έχουν βαθιές επιρροές από το οικογενειακό τους περιβάλλον. Θεωρείτε πως τα βιώματά μας μέσα στο σπίτι μας, παίζουν τόσο καθοριστικό ρόλο στη μετέπειτα πορεία μας;

«Οι ήρωες του βιβλίου παρόλο που προέρχονται από διαφορετικό κοινωνικό περιβάλλον συνδέονται με πολλά κοινά και ανομολόγητα μυστικά. Η μάνα από τη μια οικογένεια και ο πατέρας από την άλλη είναι τα τραγικά πρόσωπα της ιστορίας. Δυο κεφάλαια του βιβλίου είναι αφιερωμένα σʼ αυτούς όπου αφηγούνται σε πρώτο πρόσωπο τη ζωή τους. Ο θάνατος είναι το κοινό στοιχείο και των δύο. Απώλειες που αφήνουν βαθιά τραύματα στα μέλη των οικογενειών τους με ανυπολόγιστες συνέπειες. Πένθη που δεν έχουν ολοκληρωθεί αφήνουν τραύματα που κουβαλούν οι ήρωες μας για πάντα μαζί τους κι έχουν σαν αποτέλεσμα να καταλήξουν στα ναρκωτικά.

Σίγουρα όλοι μας κουβαλάμε τα βιώματα των οικογενειών μας, άλλοι όμορφα κι άλλοι τραυματικά τα οποία καθορίζουν την πορεία μας στη ζωή. Χρειάζεται τόλμη και μεγάλο ψυχικό σθένος να ξεφύγουμε από ό,τι μας πονάει.»

Αφήνετε να εννοηθεί ότι ο συγγραφέας, δηλαδή εσείς, ανακάλυψε, με αφορμή τη συγγραφή του βιβλίου, τον κόσμο της νύχτας και τους κανόνες του. «Βουτήξατε» στη νύχτα για να αποτυπώσετε πιστά τα όσα συμβαίνουν στον κόσμο της;

«Δεν ξέρω πόσο πιστά μπόρεσα να αποτυπώσω τη νύχτα και τους ανθρώπους της. Στην αρχή δίσταζα να γράψω για κάτι που δεν έχω ζήσει. Εξάλλου για τη νύχτα έχουν γραφεί βιβλία από ανθρώπους που έχουν θητεύσει σʼ αυτή και δεν φιλοδοξώ να προσθέσω κάτι παραπάνω. Αυτό, βέβαια, δεν σημαίνει ότι δεν έκανα την έρευνά μου. Μίλησα με τους ανθρώπους της, άκουσα ιστορίες που με σόκαραν, ιστορίες που είναι αδύνατο να τις φανταστεί κάποιος που ζει σʼ ένα διαφορετικό περιβάλλον από αυτό.

Η νύχτα, για το βιβλίο μου, αποτέλεσε ουσιαστικά τον καμβά πάνω στον οποίο πάτησε η ιστορία μου. Είναι το σκηνικό όπου συναντιούνται οι ήρωές μου με τις όποιες συνέπειες που είχαν οι ζωές τους».