Η υπαγωγή της αυτοδιοίκησης στο “παρατηρητήριο” της τρόικας -που πέρασε χωρίς να ανοίξει μύτη από την πλευρά της διοίκησης της Κεντρικής Ένωσης Δήμων, -και δέχεται αλλεπάλληλα πολιτικά πυρά για φιλομνημονιακή πολιτική- αλλάζει άρδην τα δεχομένα στη λειτουργία των δήμων.

Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι, εάν ένας δήμος καταθέσει ένα σχέδιο προϋπολογισμού το οποίο δεν είναι ισοσκελισμένο για αντικειμενικούς λόγους (ανείσπρακτες οφειλές κ.ά.) αυτόματα υπάγεται στο παρατηρητήριο, το οποίο αποτελείται από υπαλλήλους του υπουργείο Εσωτερικών και του Γενικού Λογιστηρίου του κράτους, που βρίσκονται σε ανοικτή γραμμή με την τρόικα.

Η υπαγωγή ενός δήμου στο “παρατηρητήριο” σημαίνει καταρχήν ότι παύει η διοικητική ισχύς της εντολής που έχει δοθεί από τους δήμους σε δημοτικούς υπαλλήλους να εξοφλούν εντάλματα πληρωμής.

Με άλλα λόγια ο υπάλληλος που είχε χρεωθεί να εξοφλεί τις οικονομικές εκκρεμότητες των δήμων, χάνει οριστικά τη δικαιοδοσία αυτή.

Έτσι κανένα ένταλμα πληρωμής δεν μπορεί να πληρωθεί, εάν δεν έχει διασφαλίσει πρώτα την υπογραφή του “παρατηρητηρίου”, το οποίο έχει τελικά τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο στην διαχείριση των οικονομικών της αυτοδιοίκησης.

Παράλληλα το “παρατηρητήριο” δίνει συγκεκριμένες κατευθύνσεις για τον ισοσκελισμό των οικονομικών των δήμων με πρώτη αυτή της αύξησης των δημοτικών τελών και δεύτερη αυτή των απολύσεων. Από της Σκύλλα στη Χάρυβδη δηλαδή...