Ερ: Με βάση τα σημερινά δεδομένα, είναι πρόσφορο το έδαφος για παραστάσεις που πέραν από διασκέδαση έχουν να πουν και κάτι βαθύτερο;
Απ: Βεβαίως γιατί η φύση του θεάτρου, η φύση της τέχνης αυτής έχει κοινωνική, πολιτική και ανθρωπιστική διάσταση. Η παράσταση μας θεωρώ ότι είναι επίκαιρη και περνά μηνύματα διαχρονικά. Δίνει την ευκαιρία στο θεατή να αναλογιστεί και να θυμηθεί κάποια πράγματα που ίσως έχει λησμονήσει, να θυμηθεί κάποιες αξίες που ίσως ξέχασε, βιώνοντας όλη αυτή την κρίση. Παρασυρθήκαμε από πολλά πράγματα και πρέπει αναγκαστικά να αναλογιστούμε τις πράξεις μας. Είναι χρέος του κάθε καλλιτέχνη να έχει να πει κάτι μέσα από την τέχνη που υπηρετεί, όχι μόνο να προσφέρει διασκέδαση, αλλά παράλληλα να καλλιεργεί το ήθος, να τον αφυπνίζει, να τον καλλιεργεί.
Ερ: Διανύοντας μια περίοδο ύφεσης, κρίσης κοινωνικής και οικονομικής, παρατηρείτε στον χώρο της τέχνης αντίστοιχη κρίση στην ποιότητα;
Απ: Μέσα από αυτήν την κατάσταση που περνάμε, όλοι μας θα γίνουμε πιο αυστηροί και απέναντι στον εαυτό μας αλλά και απέναντι στους άλλους ανθρώπους. Και στον δικό μας τον χώρο, ο κόσμος είναι και θα γίνει ακόμη πιο επιλεκτικός στις παραστάσεις που θα προτιμήσει. Θα προτιμήσει να δώσει τα χρήματα του κάπου που πέρνα από την χαλάρωση και το διάλειμμα, από την ρουτίνα κάπου που θα του προσφέρει ευκαιρίες για βαθύτερες αναζητήσεις. Μέσα από αυτό θέλω να πιστεύω ότι γίνεται και πιο πνευματώδης. Πάντα όταν η εποχή είναι πλούσια από συμβάντα και όταν η εποχή είναι κρίσιμη όπως η σημερινή, στην τέχνη γεννιούνται πράγματα με ενδιαφέρον, πράγματα που έχουν κάτι να πουν έχουν έναν σκοπό. Η τέχνη βγαίνει αλώβητη και πιο δυνατή μετά από τέτοιες καταστάσεις, κάτι που επιβεβαιώνει και η ιστορία.
Στις δύσκολες καταστάσεις, ο άνθρωπος έχει ανάγκη την «καλή» τέχνη, είναι το καταφύγιο του. Δεν είναι τυχαίο ότι μερικά από τα μεγαλύτερα έργα όλων των εποχών έχουν γραφεί κάτω από πολύ δύσκολες συνθήκες.
Οι δύσκολες καταστάσεις «βοηθούν» να γεννηθεί κάτι αξιόλογο, το οποίο έχει λόγο ύπαρξης.

