Ερ.: Πόσα χρόνια βρίσκεστε στο χώρο του θεάτρου; Ήταν το όνειρό σας να γίνετε ηθοποιός;

Απ.: Τα μονοπάτια του θεάτρου τα συνάντησα στα παιδικά μου χρόνια ταξιδεύοντας νοερά σε τόπους μακρινούς. Τότε που έκανα αποδράσεις από τον πραγματικό ανυπόφορο κόσμο σʼ έναν άλλον κόσμο φανταστικό έτσι όπως εγώ τον ήθελα και τον ονειρευόμουν. Κι έτσι συνέχισα να πορεύομαι ώσπου στα 17 μου παράλληλα με τις σπουδές μου ήρθε το πλήρωμα του χρόνου και τα όνειρά μου πήραν σάρκα και οστά.

Ερ.: Στο παρελθόν είχατε πρωταγωνιστήσει και σε τηλεοπτική σειρά. Το θέατρο ή η τηλεόραση σας γοητεύει περισσότερο;

Απ.: Έχω διαβάσει συνεντεύξεις συναδέλφων μου που δηλώνουν ότι: «Η τηλεόραση είναι η ερωμένη τους και το θέατρο η αγάπη τους». Δεν θα μπορούσα να υποστηρίξω κάτι τέτοιο. Ο έρωτας περιέχει εγωισμό ενώ η αγάπη αυταπάρνηση. Αγαπώ τις ταινίες μου στο σινεμά! Τις σειρές μου στην τηλεόραση! Και τις παραστάσεις μου στο θέατρο! Έτσι πορεύομαι. Έχοντας πάντα επίγνωση ότι η αγάπη μου αυτή περιέχει την πλήρη αυταπάρνηση. Είναι διαφορετικός ο τρόπος και η διαδικασία της προετοιμασίας μιας ταινίας και άλλος της προετοιμασίας μιας παράστασης. Στο θέατρο βέβαια υπάρχει το στοιχείο της «μαγείας», το οποίο εκλείπει από το σινεμά ή την τηλεόραση. Κι αυτό γιατί στο θέατρο ο ηθοποιός ενώνει την ανάσα του με την ανάσα του θεατή και η ενέργειά του βρίσκεται σε άμεση αλληλεπίδραση με την ενέργεια του θεατή. Εν κατακλείδι αγαπώ τη δουλειά μου, την έχω τοποθετήσει σ ένα υψηλό βάθρο και την προσκυνώ ως κάτι ιερό. Επικοινωνώ μαζί της με σεβασμό και εντιμότητα. Θέλω όλα σʼ αυτή τη συναλλαγή να είναι καθαρά σαν το διαμάντι.