Ο Γιώργος Στρατήγης, εργάζεται στη Δημοτική Αστυνομία από το 2004, είναι πατέρας δύο παιδιων , το ένα μάλιστα με αναπηρία. Πίκρα οργή και αγανάκτηση κυριαρχεί μέσα του, από τη στιγμή που έμαθε ότι χάνει τη δουλειά του. “Τι νομίζουν ότι είμαστε; Μας καταργούν από τη μια στιγμή στην άλλη, όταν είναι γνωστό ότι ο καθένας από μας δίνουμε χωρίς υπερβολή τον καλύτερο εαυτό μας για να καταφέρουμε να ανταποκριθούμε στις πιεστικές απαιτήσεις της υπηρεσίας. Για μας η δουλειά μας ήταν η προέκταση της οικογένειας μας, αφού συχνά κόβαμε και τις διακοπές μας για να μπορέσουμε να λύσουμε ένα υπηρεσιακό πρόβλημα ή για να συμμετέχουμε σε μια επιτροπή. Πολλές αρμοδιότητες, πολλή δουλειά και τόσο άδικη ανταμοιβή….Από τη μια στιγμή στην άλλη μας πετούν στο δρόμο διότι όσο και να προσπαθούν να βελτιώσουν την εικόνα, η πραγματικότητα είναι ότι μας οδηγούν στην ανεργία. Όλο αυτό το σκηνικό δρομολογείται χωρίς λογική, αφού με την κατάργηση της Δημοτικής Αστυνομίας, ουσιαστικά ανακύπτουν τεράστια προβλήματα για τους δήμους, που μένουν ακάλυπτοι σε δεκάδες ζητήματα λειτουργικής οργάνωσης, αλλά και σε επίπεδο εξυπηρέτησης πολιτών.

Σε κάθε περίπτωση για μας τους εργαζόμενους είναι μονόδρομος να αγωνιστούμε. Και παρά τις αντίξοεες συνθήκες που διαμορφώνονται 
διατηρουμε την ψυχραμία μας και την αξιοπρέπειά μας…”