Ο Δημήτρης Σκουρέλος είναι υποδιευθυντής στη Δημοτική Αστυνομία και ένας από τους πρώτους που στελέχωσαν την υπηρεσία, το 1985. Μετά από 28 χρόνια προσφοράς στην υπηρεσία και στην κοινωνία, όπως τονίζει, από τη μια μέρα στην άλλη βρέθηκε άνεργος.

“Βιώσαμε με τον πιο οδυνηρό τρόπο τον “ξαφνικό θάνατο” της Δημοτικής Αστυνομίας. Ένιωσα ότι “άδειασα” μέσα μου. Ήταν ένα πρωτόγνωρο συναίσθημα αντίστοιχο με αυτό που ζει κάποιος μετά από ένα μεγάλο πένθος. Τώρα νιώθω θυμό και οργή. Μας τσαλακώνουν, μας απαξιώνουν και μας στερούν τη δουλειά μας την οποία κατακτήσαμε με το σπαθί μας, μέσα από διαγωνισμό, και όχι με υπόγειες διαδρομές…Το πρώτο βήμα έγινε με τις περικοπές μισθών, όπου ανάγκασαν τα παιδιά που γύριζαν όλη τη μέρα στους δρόμους της πόλης, για να περιφρουρήσουν τη στάθμευση, τη λειτουργία των καταστημάτων, τις λαικές αγορές, την εξυπηρέτηση των πολιτών, να ζουν με 750 ευρώ.

Τώρα ήρθε και το τελειωτικό χτύπημα, αφού όσο και αν προσπαθούν να “χρυσώσουν το χάπι”, κανείς δεν πρόκειται να σωθεί από την “ανθρωποφαγία” της Τρόικας… Οι ίδιοι άνθρωποι που μέχρι χθες μας χαρακτήριζαν “πυλώνες” της πάταξης του παραεμπορίου, την επόμενη μέρα αποφάσισαν να βρεθούμε χωρίς δουλειά… Μας έβαζαν να κάνουμε σχέδια για την ανασυγκρότηση της Δημοτικής Αστυνομίας, ώστε να γίνει πιο ευέλικτη και αποτελεσματική -μετά τις νέες αρμοδιότητες που χρεώθηκε μετά τον “Καλλικράτη”- και ξαφνικά αποφάσισαν να μας καταργήσουν… Θα πρέπει να σημειωθεί ότι οι δημοτικοί αστυνομικοί ανοίκουν στην κατηγορία των υπαλλήλων που δεν κάθονται πίσω από τα γραφεία τους, εργάζονται συνεχώς, αφού είναι η φύση της δουλειά τέτοια, που είναι συνυφασμένη με την άμεση εξυπηρέτηση του πολίτη ”.