-Η περίοδο της κρίσης που διανύουμε πόσο έχει επηρεάσει τα παιδιά;

- Πολύ! Τα παιδιά έχουν εξαιρετικά ευαίσθητες κεραίες. Αντιλαμβάνονται αμέσως όλα τα προβλήματα στο σπίτι, όσο καλά κι αν προσπαθούμε να τους τα κρύψουμε. Έχουν συνείδηση. Καταλαβαίνουν ότι δεν είναι πια εύκολο να διατηρήσουν το χαρτζιλίκι τους ή να αγοράσουν το ακριβό παιχνιδι που λιγουρεύονταν!

-Από την επαφή σας με τα παιδιά βλέπετε η δημιουργικότητα και η φαντασία να φθίνει με το πέρασμα του χρόνου, καθώς τηλεόραση και ιντερνετ δίνουν έτοιμη και συνήθως κακή τροφή;

- Φοβάμαι πως αυτό είναι αλήθεια. Όσο πιο πολύ μπαίνει η εύκολη τεχνολογία στη ζωή μας, τόσο πιο εύκολα απομακρυνόμαστε από την αληθινή ζωή! Πώς θα εξασκήσει ένα παιδί τη δημιουργικότητα και τη φαντασία του, όταν το παιχνίδι του δεν αφήνει κανένα περιθώριο για κάτι τέτοιο; Είναι κάπως σαν τη σύγκριση ενός βιβλίου χωρίς εικονογράφηση με την κινηματογραφική εκδοχή του. Διαβάζοντας το βιβλίο, το παιδί πλάθει μόνο του τους χαρακτήρες, φαντάζεται το ντεκόρ, ακούει τη μουσική υπόκρουση, βάζει τη φαντασία του να οργιάσει. Βλέποντας την ταινία, γίνεται αυτομάτως ένας παθητικός θεατής και τίποτε άλλο.