Η κρίση έγινε η αιτία για την αύξηση των αυτοκτονιών στη χώρα μας. Ποιά είναι η δική σας άποψη για τη ραγδαία αυτή αύξηση αλλά και η συμβουλή σας;
Το ζήτημα των αυτοκτονιών καθρεπτίζει την απόγνωση και την αβοηθησία που αισθανόμαστε όλοι. Ο προφανής τρόπος για να μειωθεί ο αριθμός των θυμάτων- γιατί περί θυμάτων πρόκειται- είναι να βελτιωθεί η ποιότητα στη ζωή μας. Μιας όμως και η κοινωνική πραγματικότητα φαντάζει ζοφερή και η αναμενόμενη αναβάθμιση στην ποιότητα της ζωής μας αναβάλλεται συνεχώς, η αποτελεσματικότερη μέθοδος καταπολέμησης της αυτοκτονικότητας παραμένει ο κλάδος της ψυχικής υγείας. Ένας άνθρωπος που χάνει τα πάντα, δεν έχει να χάσει τίποτα παραπάνω αν απλώσει το χέρι του για να ζητήσει επαγγελματική βοήθεια. Και όλοι εμείς, οφείλουμε να συμπαρασταθούμε στους ανθρώπους που έχουν πληγωθεί περισσότερο από την κρίση και όταν κρίνουμε πως είναι απαραίτητο, να τους στρέψουμε και προς αυτή την κατεύθυνση.
Έχουν αυξηθεί οι άνθρωποι που ζητούν βοήθεια από τους ειδικούς;
Σε περιόδους κοινωνικής και οικονομικής κρίσης αυξάνονται τα κρούσματα αγχώδων και διαθεσιακών διαταραχών. Κατ'επέκταση αυξάνεται και ο αριθμός των ανθρώπων που ζητούν βοήθεια. Δυστυχώς, όμως, η ίδια η κρίση πλήττει ζωτικά τον κλάδο της ψυχικής υγείας, με αποτέλεσμα οι διαθέσιμες πηγές φροντίδας σε ορισμένες περιπτώσεις να μην επαρκούν.
Τί θετικό μπορεί να αποκομίσει ο καθένας από μας, μέσα από αυτήν την κατάσταση που βιώνουμε;
Με μία πρώτη ματιά είναι λίγο οξύμωρο να μιλάμε για κάτι θετικό μέσα σε μία περίοδο κρίσης. Με μία δεύτερη, λίγο πιο προσεκτική, ματιά όμως η κρίση είναι μία ακόμα έντονη δοκιμασία που μπορεί να μας μετατρέψει σε σοφότερα, δυνατότερα και διεκδικητικότερα μέλη της κοινωνίας. Μπορεί να πυροδοτήσει μέσα μας επιτέλους εκείνη την ανάγκη για να στραφούμε στις πραγματικές αξίες της ζωής, μακριά από τον υλισμό και την εγωκεντρικότητα που χαρακτηρίζει τον σύγχρονο δυτικό κόσμο. Ελπίζω η κρίση να μας φέρει όλους ξανά κοντά, να μας ενώσει και να μας μετατρέψει σε ανθρώπους που μετρούν τη ζωή τους με πιο ουσιαστικό τρόπο.
