Της Αντωνίας Κουτσάκη
Την σπαρταριστή κωμωδία του Derec Benfield ''Ο επόμενος παρακαλώ'' επέλεξε νʼ ανεβάσει η θεατρική ομάδα ΣΧΗΜΑ 7, με γνώμονα τις συγκυρίες που απαιτούν κάτι ανάλαφρο και διασκεδαστικό, ώστε να πάρουμε μια μικρή ανάσα αλλά και θάρρος απέναντι σε όλα αυτά που μας θλίβουν και μας αρρωσταίνουν.
Μιλώντας για την παράσταση ο σκηνοθέτης Κώστας Μεταξάκης επισημαίνει χαρακτηριστικά: ʼʼΤο αντίδοτο στο ''γκρίζο'' της κρίσης βρίσκεται μέσα στο μυαλό μας,μέσα στην καρδιά μας.στον τρόπο που σκεφτόμαστε, πράττουμε, ζούμε”!
Αναφερόμενος στην αποστολή του θεάτρου επισημαίνει ότι είναι όχι να μας κάνει να ξεχνάμε αλλά να “θυμόμαστε αυτά που καποιοι θέλουν να μας κάνουν να ξεχνάμε... Πως είναι να γελάς, να σκέφτεσαι, να επικοινωνείςʼʼ.
Ο ίδιος μιλά για μια τεχνητή κρίση, οι δημιουργοί της οποίας απαξιώνουν τον πολιτισμό γιατί “ʼέχει ως στόχο να καλλιεργεί τους ανθρώπους, να οξύνει την κριτική μας σκεψη να μας κάνει καλύτερους!!!” Για το έργο, την παράσταση και την κρίση μιλά στην ʽʼΠʼʼ τόσο ο σκηνοθέτης όσο και οι ηθοποιοί της παράστασης.
δεν θέλουν τον πολιτισμό”
Επιλέξατε αυτή τη φορά μια κωμωδία σαν “αντίδοτο” στο γκρίζο της κρίσης. Είναι αυτό που λέμε κατʼ απαίτησιν των θεατών; Είδατε ότι το κοινό θέλει κάτι πιο ελαφρύ για να ξορκήσει τις καταστάσεις που περνά καθημερινά;
Το αντίδοτο στο “γκρίζο” της κρίσης βρίσκεται μέσα στο μυαλό μας, μέσα στην καρδιά μας στον τρόπο που σκεφτόμαστε, πράττουμε, ζούμε! Το να δούμε μια θεατρική παράσταση δεν είναι για να μας κάνει να ξεχάσουμε τα προβληματά μας και το “γκρίζο” μας. Η αποστολή του θεάτρου κατά τη γνώμη μου είναι το αντίθετο. Να μας κάνει να θυμόμαστε αυτά που κάποιοι θέλουν να μας κάνουν να ξεχνάμε... Πώς είναι να γελάς, να σκέφτεσαι, να επικοινωνείς.
Ξεκινήσατε λίγο πριν την κρίση ως θεατρική ομάδα. Τι διαφορές βλέπατε στο κοινό τότε και τώρα αλλά και στις δράσεις των θεατρικών ομάδων;
Ο πολιτισμός είναι από τα κύρια συστατικά για τα θεμέλια μιας ευνομούμενης κοινωνίας! Ο πολιτισμός σε οποιοαδήποτε μορφή -θέατρο, μουσική, χορός, ζωγραφική κ.λπ. έχει ως στόχο να καλλιεργεί τους ανθρώπους να οξύνει την κριτική μας σκεψη να μας κάνει καλύτερους! Και οι δημιουργοί αυτής της τεχνητής κρίσης το ξέρουν καλά...Και δεν θα το ήθελαν αυτό! Ο κόσμος ζορίζεται πολύ. Μειώνει τα εξοδά του όσο μπορεί... Και ένα από τα πρώτα πράγματα που κόβει είναι και η ψυχαγωγία του. Και δεν μιλάω για τους ανθρώπους που έχουν μαθει να βλεπουν θέατρο, που το έχουν ανάγκη. Αυτοί θα βρουν τον τρόπο να δουν μια θεατρική παράσταση. Όσον αφορά για τις δράσεις των θεατρικών ομάδων αυτό είναι ένα μεγάλο θέμα. Θα αναφέρω απλά ότι χαίρομαι πάρα πολύ όταν ομάδες κυρίως ερασιτέχνικες προσφέρουν αντί εισητηρίου τρόφιμα σε κοινωνικές ομάδες και γενικά στηριξη.
Πόσο εύκολη είναι η κωμωδία για έναν σκηνοθέτη;
Καθόλου εύκολη! Και ειδικά όταν πρόκειται για “φάρσα” όπως αυτή που ανεβάζουμε. Οι ρυθμοί που επιβάλλει η “φάρσα” προϋποθέτουν πολύ καλή τεχνική απο τους ηθοποιούς και σκηνικη ευφυία. Θεωρώ οτι η σκηνική ευφυία δεν διδάσκεται και ότι απλά ο σκηνοθέτης προσπαθεί να την φερει στην επιφάνεια. Δουλέψαμε πάρα πολύ λοιπόν στο κομμάτι της τεχνικης. Επανάληψη και πάλι επανάληψη... και αυτό γιατί οι ηθοποιοί πρέπει να λειτουργήσουν σαν τα γρανάζια ενός καλοκουρδισμένου ρολογιού... Ο ένας εξαρτάται άμεσα από τον άλλον και πρεπει να βρισκεται ανα πασα στιγμη ετοιμος! Ευχαριστώ απο καρδιάς τους συνεργάτες μου για την επιμονή τους και την διάθεση τους.
Το έργο “Ο επόμενος παρακαλώ” θα το δει το καλοκαίρι και το κοινό εκτός Ηρακλείου;
Ναι, η παράσταση θα περιοδεύσει σε αρκετούς δήμους στο πλαίσιο των πολιτιστικών τους δραστηριοτήτων.
