Της Αννας Κωνσταντουλάκη

Ανθρωποι χωρίς πόδια, χωρίς χέρια, που έχασαν τα μέλη τους πολεμώντας για την πατρίδα και ζουν εδώ και δεκαετίες με τεχνητά, πληροφορήθηκαν με μεγάλη απογοήτευση και ανησυχία την είδηση της κατάργησης του ορθοπεδικού συνεργείου Κρήτης που λειτουργεί στην ΣΕΑΠ και καλύπτει τις ανάγκες όχι μόνο των αναπήρων πολέμου αλλά και των αναπήρων όλων των ταμείων.

Στο συνεργείο αυτό πρόσφεραν τις υπηρεσίες τους τεχνίτες που έχουν συνταξιοδοτηθεί επισκευάζοντας τα τεχνητά μέλη (από ξύλο, μέταλλο, δέρμα) και με την πάροδο των χρόνων παρουσιάζουν φθορές ωστόσο με την κατάργησή του οι ανάπηροι πολέμου, άνθρωποι που θυσιάστηκαν για την πατρίδα, θα πρέπει να πηγαίνουν στο αντίστοιχο κέντρο στην Αθήνα για να εξυπηρετηθούν πράγμα πρακτικά εξαιρετικά δύσκολο και λόγω του υψηλού κόστους της μετακίνησης.

Η Ομοσπονδία Αναπήρων και Θυμάτων Πολέμου Κρήτης σε επιστολή τους προς τον υπουργό Εθνικής Αμυνας Πάνο Παναγιωτόπουλο, τονίζει ότι καμιά κυβέρνηση δεν έπληξε την τάξη των αναπήρων και θυμάτων πολέμου σε τόσο βαθμό παρά τις περιόδους οικονομικής λιτότητας που αντιμετωπίζει η χώρα. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι στο ορθοπεδικό συνεργείο Κρήτης το κόστος κατασκευής ενός τεχνητού μέλους είναι της τάξης των 500 ευρώ ενώ η παραγγελία και κατασκευή του από την ελεύθερη αγορά φτάνει τις 6.000-70.00 ευρώ.

Οπως χαρακτηριστικά είπαν στην “Π” άνθρωποι που γνωρίζουν τις δυνατότητες αυτού του κέντρου θα μπορούσε αυτό να κλείσει, να χρησιμοποιηθεί για τις ανάγκες όλων των πολιτών που αντιμετωπίζουν πρόβλημα αναπηρίας με πολύ χαμηλό κόστος. Στην επιστολή της Ομοσπονδίας μεταξύ άλλων τονίζεται: “Υπενθυμίζουμε ότι το ΟΣΗΚ εξυπηρετεί τους αναπήρους πολέμων όλων των Νομών της Μεγαλονήσου. Με τη διακοπή της λειτουργίας του, καταδικάζονται όλοι χωρίς καμιά παροχή Υπηρεσιών που θα συντελούσε στην καλύτερη ποιότητα της καθημερινότητάς τους και αρκετοί από αυτούς σε πλήρη ακινησία.

Γιατί βεβαίως η εναλλακτική λύση να μεταβαίνουν στην Αθήνα στη Μ.Ε.Α.Π. δεν είναι εφικτή. Εκτός του προχωρημένου της ηλικίας τους που καθιστά αδύνατη μια τέτοια μετακίνηση, αδυνατούν να ανταπεξέλθουν και στο υψηλό κόστος που απαιτείται”. Στην ίδια επιστολή προς το αρμόδιο υπουργείο σημειώνεται: “Όπως αναφέρουμε και στο προηγούμενο έγγραφό μας αντιλαμβανόμαστε τους χαλεπούς καιρούς που έχει περιέλθει η Ελλάδα. Λόγω ηλικίας έχουμε βιώσει και άλλες παρόμοιες περιόδους οικονομικής λιτότητας, όμως ποτέ δεν ετέθη θέμα διακοπής της λειτουργίας του ΟΣΗΚ”.

Σκοτώνουν τα άλογα όταν γεράσουν

“Μάλλον θα το θέσουμε αλλιώς. Καμιά Κυβέρνηση δεν έπληξε την τάξη των Αναπήρων και Θυμάτων Πολέμου σε τέτοιο βαθμό όσο οι Κυβερνήσεις των τελευταίων ετών.

Ισως να ήταν φειδωλές σε νέες παροχές, όμως σεβάστηκαν και διαφύλαξαν τα ήδη κεκτημένα δικαιώματά τους.

Σήμερα διαπιστώνουμε και δυστυχώς [δεν αναφερόμαστε μόνο στο κλείσιμο του ΟΣΗΚ], ισχύει η ρήση τα άλογα όταν γεράσουν τα σκοτώνουν. Αυτό μας πονά και μας θλίβει βαθιά”.