Του Αλέκου A. Ανδρικάκη [email protected]

Δηλώσεις κεντρικών και τοπικών παραγόντων από το 2009 μέχρι σήμερα, που η μια αναιρεί την άλλη και απλά αποδεικνύουν την αβάστακτη ελαφρότητα πολιτικού συστήματος και ψηφοφόρων, απέναντι σε μια βασική σύμβαση για τον «λόγο της τιμής», που είναι η προεκλογική δέσμευση ή ο δημόσιος λόγος…

Τα πρώτα σημεία που ένας πολιτικός κρίνεται, είναι ασφαλώς η συνέπεια ή η ασυνέπεια λόγων και έργων, αλλά και… λόγων και λόγων. Στην Ελλάδα, πολιτικοί αλλά και ψηφοφόροι, ξεχνούν πολύ εύκολα τόσο τις δεσμεύσεις, θεωρώντας περίπου δεδομένο ότι απʼ όσα λέγονται δημόσια, τίποτε δεν μπορεί να εφαρμόζεται. Πλέον αυτός είναι ο κανόνας, που έχει οδηγήσει σε έναν εθισμό τον ψηφοφόρο, με συνέπεια – εκτός όλων των άλλων… - να μην ενοχλείται καν από το ψέμα που εν γνώσει του θα ακούσει.

Κι όμως, αυτή η συνειδητή πλάνη προς τον ψηφοφόρο δεν μένει μόνο ατιμώρητη, αλλά είναι βαριά θεσμική ασέβεια. Το ίδιο το Σύνταγμα επιτάσσει οι αντιπρόσωποί του να μην εφαρμόζουν άλλα απʼ όσα υπόσχονται βάσει των οποίων εξασφαλίζουν την ψήφο των ψηφοφόρων… Ο κανόνας όμως της συνταγματικής παραβίασης μένει πάντα ατιμώρητος, ακόμη και από τον ρυθμιστή της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας (τέτοιο είναι, θεωρητικά, το πολίτευμά μας…) που δεν είναι άλλος από τον λαό.

Σήμερα επιχειρούμε να συγκεντρώσουμε μερικές αντιπροσωπευτικές δηλώσεις των κορυφαίων πολιτικών παραγόντων της χώρας, από το 2009,, πρωθυπουργών, νυν και τέως, αρχηγών των κυβερνώντων κομμάτων αλλά και άλλων τοπικών τους παραγόντων, που αναφέρονται στην πολιτική απέναντι στα μνημόνια, αλλά και σε άλλα θέματα της συγκυβέρνησης και διακυβέρνησης. Δηλώσεις τις οποίες οι ίδιοι οι παράγοντες κάνουν, αλλά θεωρούν ότι ο λαός ουδέποτε θυμάται ώστε να τους εγκαλέσει, καθώς δεν σπουδαιολογεί…

Κι όμως είναι μνημεία αναξιοπιστίας και ασυνέπειας. Μνημεία κοροϊδίας, πολύ απλά…

Μνημεία αβάστακτης ελαφρότητας πολιτικού συστήματος και ψηφοφόρων, απέναντι σε μια βασική σύμβαση για τον «λόγο τιμής», που είναι η προεκλογική δέσμευση ή ο δημόσιος λόγος…