Ένα συγκλονιστικό κείμενο του Δ. Γληνού για τον εξαθλιωμένο Έλληνα, τα πεινασμένα Ελληνόπουλα και την ανάγκη της αλληλεγγύης, μέσα στην κορύφωση της κρίσης του 1932.