Υπάρχει προοπτική για κάποιον να ασχοληθεί επαγγελματικά με το θέατρο στην Κρήτη;

«Μάλλον κάτι τέτοιο είναι ουτοπικό. Σαν κύρια ενασχόληση τουλάχιστον. Η αγορά είναι πολύ μικρή και αν σκεφτούμε και την παρούσα κατάσταση γενικότερα, μάλλον δεν μπορεί να γίνει. Εμείς δεν έχουμε δει ποτέ επαγγελματικά το θέατρο. Κανένας από τους ηθοποιούς μας δεν πληρώνεται. Εργαζόμαστε 15 χρόνια τώρα εθελοντικά και το κάνουμε μόνο και μόνο επειδή περνάμε καλά. Είναι ο τρόπος που έχουμε βρει για να εκφραζόμαστε δημιουργικά. Είμαστε όλοι ερασιτέχνες και χαιρόμαστε για αυτό. Μπορεί το αποτέλεσμα να είναι «επαγγελματικό» όσον αφορά στην παραγωγή της παράστασης, αλλά κανένας από εμάς δεν είναι επαγγελματίας ηθοποιός. Μας αρέσει αυτό. Είναι πιο ρομαντικό.».

Ποια είναι τα επόμενα βήματα της ομάδας; Ετοιμάζετε κάποιο νέο έργο;

«Προς το παρόν κάνουμε διακοπές. Η 1η μας συνάντηση γίνεται στις διακοπές του Πάσχα κάθε χρόνο. Η καθιερωμένη συζήτηση αφορά στο αν θέλουμε, κι αν μπορούμε να κάνουμε παράσταση. Καθοριστικό ρόλο στην απόφασή μας παίζει η διάθεσή μας αλλά και ο προσωπικός χρόνος που μπορεί ο καθένας να δώσει για να προχωρήσουμε. Αρχικό μέλημα είναι να συγκροτηθεί η συγγραφική ομάδα η οποία θα δουλέψει μέχρι τα μέσα Ιουλίου. Στη συνέχεια, διανέμονται οι ρόλοι και ξεκινούν οι πρόβες έως τη νύχτα που θα ανέβουμε πάνω στη σκηνή για να κάνουμε τη δουλειά τεσσάρων, περίπου, μηνών πραγματικότητα. Η υλοποίηση της έμπνευσης που έχουμε κάθε χρόνο είναι το πιο δύσκολο κομμάτι, καθώς ο χώρος που μας φιλοξενεί, είναι ένα ανοιχτό γήπεδο μπάσκετ, με τις αυτονόητες δυσκολίες που αυτό συνεπάγεται. Επειδή λοιπόν, ο χώρος είναι εκτεθειμένος στις καιρικές συνθήκες, «στήνεται» κάθε χρόνο για τις ανάγκες των παραστάσεων από την αρχή (σκηνή, σκηνικά, ηχητική εγκατάσταση, φωτισμός, καθίσματα κλπ), ώστε να μπορεί δεχτεί τον κόσμο που έρχεται κάθε χρόνο να μας δει και μετά τις παραστάσεις παίρνει πάλι την αρχική του μορφή καθώς ο χώρος έχει άλλη χρήση το χειμώνα. Αυτό είναι κάτι που σίγουρα φθείρει ψυχολογικά την ομάδα. Φανταστείτε κάθε χρόνο να είχαμε τη μισή από όλη αυτή τη διαδικασία. Έχουν γίνει κατά καιρούς πολλές συζητήσεις γύρω από αυτό το θέμα με τις τοπικές αρχές χωρίς όμως έως τώρα να έχει βρεθεί κάποια στέγη. Και σίγουρα αυτή την περίοδο που η χώρα περνά δύσκολες στιγμές είναι ακόμη πιο δύσκολο να δοθεί προτεραιότητα σε πολιτιστικά θέματα. Παρʼ όλα αυτά όμως η προσπάθεια δε σταματά κι ίσως κάποια στιγμή να γίνει πραγματικότητα το πολυπόθητο, για εμάς και για τις Μαργαρίτες, θέατρο».