Φλέγονταν και εκλιπαρούσαν για βοήθεια! Ανατριχίλα προκαλεί η συγκλονιστική περιγραφή του 40χρονου Γιώργου Αναγνωστάκη, κατοίκου της περιοχής, ο οποίος με αυτοθυσία προσπάθησε να βοηθήσει τους αδικοχαμένους άνδρες. Συντετριμμένος από τις σπαρακτικές εικόνες φρίκης που αντίκρισε, ο 40χρονος άνδρας με πραγματική οδύνη αναφέρθηκε στις τελευταίες μαρτυρικές ώρες του Δημήτρη Βουρβαχάκη και του Βαγγέλη Κελαράκη.
Όπως είπε, το ντεραπαρισμένο ασθενοφόρο φλεγόταν, με τον ίδιο και άλλους συμπολίτες μας να δυσκολεύονται πραγματικά να προσεγγίσουν τον τόπο της τραγωδίας. Αρχικώς αντιλήφθηκαν τον οδηγό του ασθενοφόρου, τον 50χρονο Νίκο Μυρωδιά, πεσμένο στο οδόστρωμα, πίσω ακριβώς από το όχημα. Ο άνθρωπος είχε υποστεί τραύματα στα κάτω άκρα και ήταν αδύνατον να μετακινηθεί. Τον ρώτησαν πόσοι επιβαίνουν ακόμα στο ασθενοφόρο. Ο τραυματίας οδηγός απάντησε δύο.
“Τυλίχτηκα με το μπουφάν γιατί αλλιώς ήταν αδύνατον να πλησιάσουμε. Μαζί ήταν άλλο ένα παιδί, καλή του ώρα, και ένας γιατρός. Πλησιάσα από την πλευρά του συνοδηγού. Από το παράθυρο κρεμόταν το κεφάλι του ενός. Ήταν, απʼ ό,τι έμαθα μετά ο Κελαράκης. Άπλωσε το χέρι και ζητούσε βοήθεια, μα η φωνή του δεν έβγαινε. Φορούσε την ζώνη και ήταν εγκλωβισμένος. Προσπάθησα πολύ να τον τραβήξω, όμως το δέρμα του έμεινε στα χέρια μου. Από την μέση και κάτω καιγόταν. Κοίταξα μέσα, δεν είδα κάποιον άλλον. Ο γιατρός μάλλον είχε απανθρακωθεί γιατί δεν είδα τίποτα από την μεγάλη φωτιά. Ήταν φρικτό. Με εκλιπαρούσε να τον βοηθήσω και δεν μπορούσα. Είχε σφηνώσει και οι φλόγες έβγαιναν από τα παράθυρα”.
Την στιγμή εκείνη έγινε μία μικρή έκρηξη, πιθανότατα από τον πυροσβεστήρα. Έτρεξαν όλοι μαζί να απομακρύνουν τον τραυματία οδηγό, τον οποίο ουσιαστικά έσυραν σε ασφαλές σημείο.
Τότε ακριβώς ακολούθησε μία πολύ ισχυρή έκρηξη (από τις φιάλες οξυγόνου) και διέλυσε τα πάντα. “Ήταν πραγματική κόλαση. Το ωστικό κύμα μας πέταξε αρκετά μέτρα μακρυά. Αν είμασταν ακόμα εκεί, θα είχαμε σκοτωθεί. Το φλεγόμενο ασθενοφόρο ανασηκώθηκε από το έδαφος περίπου δύο μέτρα, ενώ η οροφή του εκσφενδονίστηκε στα 20 μέτρα. Ήταν τρομερό. Εικόνες που δεν θα ξεχάσω ποτέ. Είναι οδυνηρό άνθρωποι να ζητούν να τους βοηθήσεις και εσύ να μην μπορείς. Λυπάμαι πολύ” ανέφερε σε άσχημη ψυχολογική κατάσταση ο 40χρονος που με πραγματικό κίνδυνο της ζωής του προσπάθησε να σώσει τους δύο αδικοχαμένους άνδρες.
Συγκλονισμένοι όμως ήταν και όλοι όσοι βρέθηκαν στον τόπο της ασύλληπτης τραγωδίας. Βουβά πρόσωπα, μάτια βουρκωμένα.
Το μέγεθος της τραγωδίας και κυρίως ο μαρτυρικός θάνατος των δύο στελεχών του ΕΚΑΒ που είχαν αφιερώσει την ζωή τους για την διάσωση χιλιάδων συνανθρώπων μας, ξεπερνά τον ανθρώπινο νου.
Αστυνομικοί και πυροσβέστες «πάγωσαν», ενω διασώστες του ΕΚΑΒ επιστράτευσαν όλη τους την δύναμη για να μεταφέρουν τις σορούς των δύο αδικοχαμένων συναδέλφων τους.

