Θεωρείτε πως οι Έλληνες δε γνωρίζουμε την ιστορία μας: Και μόνο η λέξη «Εμφύλιος» τα προηγούμενα χρόνια αποτελούσε ταμπού.

«Τα Δεκεμβριανά, με τη Μεταπολίτευση και πιο μετά άρχισαν να εμφανίζονται σε βιβλία. Ήταν εντελώς ταμπού θέμα. Πρώτα έγινε η συζήτηση για την ελληνική αντίσταση, υπήρξε κάποιο είδος ομοψυχίας και μετά τολμήσανε να βγάλουν και βιβλία για αυτό. Είναι πολύ συσκοτισμένο θέμα.

Ο Εμφύλιος δεν είναι σαν τους άλλους πολέμους, έχεις απέναντί σου ανθρώπους που γνωρίζονται, έχουν συγγενικές, φιλικές, συντοπίτικες σχέσεις. Με έχεις πειράξει κάποτε, στο φυλάω, σε μισώ. Γίνεται κτηνωδώς, βίαιο το πράγμα και διαχέεται προς διάφορες κατευθύνσεις. Δεν είναι απλός πόλεμος, για αυτό είναι γενικά ένα ταμπού στην ανθρώπινη φύση, την κοινωνία, υπάρχει κάτι παρανοϊκό στον Εμφύλιο».

Θεωρείτε πως αν γνωρίζαμε την ιστορία μας, θα επαναλαμβάναμε τα λάθη μας;

«Δε συμφωνώ ότι οι Έλληνες δεν ξέρουν ιστορία. Θα πει να ξέρεις τα γεγονότα, τις ερμηνείες, το μάθημα της ιστορίας στο σχολείο ή την ουσία; Η ουσία δεν είναι εύκολο να μαθευτεί. Ξέρουμε ιστορία, τα γεγονότα. Νομίζω ότι είμαστε ένας λαός που έχει τόσο πλούσια ιστορία και είναι τόσο εγκλωβισμένος σε αυτή. Το θέμα δεν είναι αυτό αλλά τα τελευταία χρόνια που λεγόταν αυτό πολύ ήταν μια 15ετία ευδαιμονίας ψεύτικης και της φούσκας που τα λεφτά κυκλοφορούσαν, οι άνθρωποι ζούσαν σε έναν ηδονισμό, ήταν δυστυχείς που δεν μπορούσαν να ικανοποιήσουν όλες τις επιθυμίες τους.

Έχεις παραδοθεί 15 χρόνια σε αυτό το πράγμα, μία παράλογη ευμάρεια και αποχαύνωση, και έχεις αφήσει στην πολιτική τους χειρότερους συνανθρώπους σου. Το χειρότερο μέρος της ελληνικής κοινωνίας που ήθελε να κάνει λαμογιές ανακατευόταν με την πολιτική. Πραγματικά δεν είναι καθόλου αντιπροσωπευτικό της ελληνικής κοινωνίας. Υπάρχουν σε άλλους τομείς πολύ καλύτεροι Έλληνες που σκοτώνονται όλη μέρα. Εμείς τα είχαμε παρατήσει σε αυτούς, όλοι ιδιωτεύαμε. Όταν υπήρχε αυτό το κλίμα, η ιστορία με την έννοια να την κατανοήσεις, είχε χαθεί.

Ποιος ενδιαφερόταν πραγματικά για την ιστορία ή την πολιτική; Kανείς,. Mόνο για να έχει κανείς οποιοδήποτε όφελος».