Υπάρχουν άνθρωποι που όταν αγχώνονται ή στεναχωριούνται, τρώνε ή κόβεται τελείως η όρεξή τους, υπάρχει κάποιος κανόνας;
«Η συναισθηματική μας κατάσταση επηρεάζει πάρα πολύ και την αίσθηση της πείνας, υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που τους κόβεται η όρεξη, το άγχος κλειδώνει το πεπτικό σύστημα, είναι μια κατάσταση εγρήγορσης που θέλουμε να εξοικονομήσουμε ενέργεια γιατί βρισκόμαστε σε κίνδυνο, αυτό είναι, βασικά. Γιατί έχουμε αυτό τον κόμπο στο στομάχι όταν είμαστε αγχωμένοι; Αντίθετα, άλλοι άνθρωποι θα λειτουργήσουν αντίστροφα, στη στεναχώρια και το άγχος θέλουν ενέργεια, τροφή, κάτι παρηγορητικό, βλέπουν το φαγητό σαν αγχολυτικό ή ακόμα και αντικαταθλιπτικό, λόγω των ουσιών που έχει και των ουσιών που απελευθερώνει ο εγκέφαλός μας σαν ανταπόκριση».
Η κρίση έχει επηρεάσει τις διατροφικές μας συνήθειες;
«Πολύ και μάλιστα αντίστροφα, παρόλο που έχουμε περιστατικά ασιτίας, παρατηρείται ότι στις καταστάσεις κρίσης συμβαίνει το εξής παράδοξο, έχουμε αύξηση της παχυσαρκίας, έχει παρατηρηθεί και σε άλλα μέρη, όχι μόνο στην Ελλάδα. Ισχύει αυτό που λέμε «φάε τώρα που υπάρχει» οπότε κάνουμε υπερφαγία και φυσικά είναι η παρηγορητική διάσταση του φαγητού, ότι είναι το πιο φτηνό, προσβάσιμο αγχολυτικό που έχουμε. Έχουμε έναν ακόμα παράγοντα διατροφικό αυτή τη στιγμή γιατί βλέπουμε πάρα πολύ αύξηση στην κατανάλωση υδατανθράκων γιατί είναι πιο φτηνοί λόγω της κρίσης, όπως τα ζυμαρικά.»