Απ.: Eίχα χιλιόμετρο και αμαρτία ρέι..μετά είδα Ότι μου Έλειπαν ακόμη και άλλα οπότε έφυγα ποδαράτο πάλι για τον Ψηλορείτη. Ήθελα να πάω και γονυπετής αλλά όποτε έσκυβα ερχόντουσαν τουρίστριες καβάλα να παιξουμε «γαιδουράκι»..
Ερ.: Τι είναι αυτό που σας συγκινεί για τους χίπις και το φεστιβάλ;
Απ.: Νομίζω ότι αυτό που κάνει συμπαθείς τους χίπις σε όλους είναι αυτό που δεν θα τολμούσαν να κάνουν οι ίδιοι...δηλαδή ρέι να απαρνηθούν τον πλούτο, τα υλικά αγαθά και να ζήσουν απλά, , αγαπημένα, συντροφικά, να προσφέρει ο ένας στον άλλο, να ανταλάσσουμε ρέι, συζητώντας με αγάπη και πολύ χάπι...Οχι χάπι πονηρό.... πώς το λένε ...ΕΥΘΥΜΙΑ ρέι (πςςςςς new word!! Παλαμάκια απο παντού).
