Από όλα τα ταξίδια σας και όσα είδατε, πώς ξεχωρίσατε τη χαρακτική και τις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης;

Χ.Γ. «Ήρθε από μόνο του αυτό, πριν από πάρα πολλά χρόνια εμείς ταξιδέψαμε σε πάρα πολλές χώρες και στην Ινδία, όπου έχει ένα ιδιαίτερο καλλιτεχνικό κομμάτι, τις μινιατούρες. Ζωγραφίζουν πάνω σε πολύ παλιό, σχεδόν αρχαίο χαρτί αλλά σύγχρονοι καλλιτέχνες με το στιλ, όπως ήταν επί της εποχής των Μογγόλων.»

Ε.Γ. «Το πινέλο τους είναι μία τρίχα, είναι τόσο λεπτό που ζωγραφίζουν με μεγεθυντικό φακό. Από εκεί άρχισε.»

Χ.Γ. «Πριν από πολλά χρόνια, λοιπόν, ανταλλάξαμε κάποιες μινιατούρες με χαρακτικά ex libris, εδώ και 20 χρόνια περίπου και μετά άρχισε μια αναζήτηση να βρούμε ωραίο είδος τέχνης, να βρούμε κάποιους καλλιτέχνες. Υπήρξε μία φιλία με κάποιους, μετά με περισσότερους- έχουν έρθει τα δύο τελευταία χρόνια αρκετοί εδώ κι έχουν μείνει -είναι πλέον μία σχέση κυρίως με τους περισσότερους φιλική.»

Ε.Γ. «Η Ανατολική Ευρώπη, Ρωσία, Ουκρανία, Τσεχία, έχουν τις καλύτερες σχολές χαρακτικής. Όλα αυτά τα χρόνια, λοιπόν, ήταν πάρα πολύ κλειστή λόγω της πολιτικής κατάστασης, αργότερα άρχισαν να βγαίνουν προς τα έξω, να συμμετέχουν και σε meeting και γίνονται πάρα πολλά σε όλο τον κόσμο της χαρακτικής. Γίνονται και ανταλλαγές μεταξύ συλλεκτών αλλά και καλλιτέχνες δείχνουν δουλειές τους και πουλάνε...

Έτσι, η χαρακτική στην Ανατολική Ευρώπη ήταν αριστούργημα, καμία σχέση με ... μόνο οι Γάλλοι είναι λίγο...»

Χ.Γ. «Όλες αυτές οι πρώτες σχολές στην ουσία που ξεκινήσανε έχουν πλέον πέσει. Δηλαδή, ξεκίνησε από τη Γερμανία, αλλά δεν μπορείς να βρεις πολλούς καλλιτέχνες Γερμανούς, παρά ελάχιστους. Η Γαλλία ήταν χώρα πολύ ανεπτυγμένη στη χαρακτική, είχε πολύ τη χαρακτική και η Βρετανία, όμως δε βρίσκεις κανέναν και είναι όλοι πλέον της πρώην Ανατολικής Ευρώπης.»