
Ως άνθρωπο με ισχυρή προσωπικότητα, που ξεφεύγει από τις φυσιολογικές νόρμες, ο οποίος όμως συνειδητά χρησιμοποίησε την επιρροή του για να παρασύρει σε μη αποδεκτές κοινωνικές συμπεριφορές ευάλωτους εφήβους, χαρακτηρίζουν 3 ψυχίατροι τον προπονητή Νίκο Σειραγάκη, τονίζοντας παράλληλα ότι τα παιδιά-θύματά του χρειάζονται σοβαρή ψυχολογική υποστήριξη από ειδικούς, αφού “πολλά από αυτά τα παιδιά θα επηρεαστούν και στο μέλλον στη σεξουαλική τους ζωή”.
Ο πρόεδρος του κλάδου Προληπτικής Ψυχιατρικής της Παγκόσμιας Ψυχιατρικής Εταιρείας, καθηγητής Ψυχιατρικής του Πανεπιστημίου Αθηνών Βασίλης Κονταξάκης, είπε στην “Π”: “Υπάρχουν άνθρωποι που έχουν τη δυνατότητα λόγω ισχυρής προσωπικότητας, να επηρεάζουν άλλους ανθρώπους, ιδιαίτερα όταν αυτοί οι άνθρωποι είναι παιδιά στην εφηβεία.
Η εφηβεία είναι η ηλικία που διαπλάθεται ο χαρακτήρας. Ο έφηβος επηρεάζεται εύκολα, θετικά και αρνητικά. Σʼ αυτή την περίπτωση έχουμε έναν προπονητή, έναν παιδαγωγό με κάποια διαταραχή προσωπικότητας, που ξεφεύγει από τις νόρμες τις φυσιολογικές, ο οποίος έχει μια φιλοσοφία, μια κοσμοθεωρία την οποία μεταδίδει σε ευάλωτους νέους ανθρώπους.
Ο κάθε ένας μπορεί να έχει μια κοσμοθεωρία, αλλά αν τη μεταφέρει σε άλλους με επικίνδυνο τρόπο, τότε υπάρχει πρόβλημα”.
Σύμφωνα με τον κ. Κονταξάκη, τα παιδιά αυτά τα οποία τον έχουν θεοποιήσει και έχουν υιοθετήσει τη σκέψη και τον τρόπο ζωής που τους έχει “διδάξει”, θα χρειαστούν ειδική ψυχολογική υποστήριξη για να μπορέσουν να ξεπεράσουν σε κάποιο βαθμό, αυτά τα βιώματα.
“Οι πρώτες σεξουαλικές εμπειρίες καθορίζουν τη ζωή μας”
“Οι πρώτες σεξουαλικές εμπειρίες που ζούμε, καθορίζουν σε πολύ μεγάλο βαθμό τις επιλογές μας και στο μέλλον”, ήταν το σχόλιο που έκανε ο αναπλ. καθηγητής Ψυχιατρικής Νίκος Παρίτσης, αναφερόμενος στα παιδιά-θύματα του προπονητή.
Ο ψυχίατρος είπε ότι κατά την προσωπική του άποψη, ο άνθρωπος αυτός πρέπει να δικαστεί κανονικά, ενώ οι αθλητές που έζησαν όλη αυτή την “μύηση” υπό την καθοδήγησή του, θα χρειαστούν παρακολούθηση από ειδικούς.
Πρέπει να προσέχουμε ιδιαίτερα σε ποιους εμπιστευόμαστε τα παιδιά μας
“Κάποια από τα παιδιά αυτά θα επηρεαστούν και στο μέλλον στη σεξουαλική τους ζωή, αφού οι πρώτες ερωτικές εμπειρίες είναι καθοριστικές”, ήταν το σχόλιο που έκανε και ο ψυχίατρος Μανόλης Καναβάκης, ο οποίος ανέφερε: “Είναι πολύ πιο επικίνδυνοι οι άνθρωποι που στηρίζονται και προβάλλουν ένα φιλοσοφικό υπόβαθρο, πίσω από συγκεκριμένες πράξεις τους που δεν είναι αποδεκτές και χαρακτηρίζονται ποινικά κολάσιμες.
Είναι άνθρωποι με ισχυρή προσωπικότητα, που μπορούν να πείσουν εύκολα τον άλλο, ιδιαίτερα αν πρόκειται για έφηβο και είναι σε θέση να επιβάλλονται.
Να είμαστε δίπλα στα παιδιά μας
Το σημαντικό είναι ότι ιδιαίτερα με τα παιδιά μας, πρέπει να είμαστε ιδιαίτερα προσεκτικοί, κυρίως με άτομα του φιλικού και συγγενικού περιβάλλοντος, με τους οποίους έχουμε οικειότητα και σχέση εμπιστοσύνης”.
Το φαινόμενο της άρνησης ανάληψης ευθύνης - Δικαιολογούν τη συμπεριφορά τους οι άνθρωποι αυτοί
Ερευνα που έχει κάνει ο ψυχίατρος Ορέστης Γιωτάκος, πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρίας Μελέτης και Πρόληψης Σεξουαλικής Κακοποίησης (για το προφίλ αυτών των ανθρώπων που έχουν καταδικαστεί για τέτοια περιστατικά στην Ελλάδα), έχει δείξει μεταξύ άλλων, ότι οι σεξουαλικοί παραπτωματίες, αρνούνται την ανάληψη ευθύνης της εγκληματικής τους πράξης.
Στο συμπέρασμα αυτό οδηγούνται και πολλές άλλες έρευνες για τις ίδιες πράξεις.
Φαίνεται ότι το φαινόμενο της έλλειψης ανάληψης ευθύνης συνδέεται στενά με το φαινόμενο της σεξουαλικής επιθετικότητας. Από το δείγμα των σεξουαλικών παραπτωματιών που μελετήθηκε βρέθηκε ότι, μόνο το 2% αποδεχόταν πλήρως τη διάπραξη για την οποία είχε καταδικαστεί, το 10% αποδεχόταν ένα μεγάλο μέρος, το 34% αποδεχόταν ένα μικρό μέρος, ενώ το 53% παρουσίαζε πλήρη έλλειψη αποδοχής. Όπως φάνηκε και σε άλλες έρευνες, οι σεξουαλικοί παραπτωματίες αρνούνται πολλές πλευρές της κατηγορίας, χωρίς μάλιστα να αντιπαραθέτουν σοβαρά επιχειρήματα, τείνοντας να ελαχιστοποιούν την έκταση της διάπραξης και τις συνέπειες αυτής.
Συχνά επίσης αποδίδουν τη διάπραξη σε άλλους παράγοντες, όπως κατάχρηση αλκοόλ, προβλήματα γάμου ή ψυχολογική ένταση, ενώ είναι συχνή επίσης η άρνηση κάθε πιθανής μελλοντικής διάπραξης. Επιπλέον της άρνησης και της ελαχιστοποίησης, παρουσιάζουν διαστροφή στην αντίληψη της συμπεριφοράς των θυμάτων, γεγονός που ενισχύει την στάση τους να δικαιολογούν τη συμπεριφορά τους.
Επίσης, αντιλαμβάνονται την παθητικότητα ή το τρόμαγμα των θυμάτων σαν επιθυμία ή ευχαρίστηση.
Όλες αυτές οι εκλογικεύσεις και οι γνωσιακές διαστροφές αντανακλούν την άρνηση στο να αναλάβουν την προσωπική ευθύνη της διάπραξης.
Τα γενικά αυτά χαρακτηριστικά της έλλειψης ανάληψης ευθύνης συνδέονται στενά με τη σεξουαλική επιθετικότητα και τα άτομα τείνουν να αποδίδουν ίση ευθύνη ή ακόμη και όλες τις ευθύνες στα θύματά τους.
Το σεξουαλικό τους προφίλ
Αρκετοί ερευνητές παρατήρησαν ότι οι σεξουαλικοί παραπτωματίες είναι κοινωνικά απομονωμένοι με λίγες στενές ερωτικές σχέσεις.
Εκείνοι μάλιστα οι σεξουαλικοί παραπτωματίες που έχουν πολλές σχέσεις, τις περιγράφουν ως επιφανειακές. Έχει βρεθεί ότι κοινό στοιχείο της σεξουαλικής συμπεριφοράς των σεξουαλικών παραπτωματιών αποτελεί η αποτυχία επίτευξης στενής ερωτικής σχέσης, η οποία οδηγεί σε βίωση μοναξιάς.
Οι σεξουαλικοί παραπτωματίες παρουσιάζουν σημαντικά μεγαλύτερες δυσκολίες στην ανάπτυξη στενής ερωτικής σχέσης, καθώς και σημαντικά υψηλότερα επίπεδα αίσθησης μοναξιάς, συγκρινόμενοι ξεχωριστά με μη σεξουαλικούς παραπτωματίες καθώς και με γενικό πληθυσμό.
Τα άτομα που κακοποιούν σεξουαλικά τα παιδιά βρέθηκε να είναι πιο ευαίσθητα στην απόρριψη, πιο θετικά απέναντι στη σύντροφό τους και λιγότερο ικανοποιημένα με τις σεξουαλικές τους σχέσεις, σε σύγκριση με τους βιαστές. Οι βιαστές βρέθηκε να έχουν την αίσθηση ότι δε λαμβάνουν υποστήριξη από τη σύντροφό τους και τείνουν να την εκτιμούν αρνητικά, γεγονός που υποδεικνύει ότι στα άτομα αυτά υπάρχουν πιο αρνητικά μοντέλα διεργασίας για τους άλλους και ειδικότερα για τις ερωτικές σχέσεις.
Αποτελεί συχνό εύρημα επίσης, ένας σημαντικός αριθμός βιαστών να έχουν κακοποιηθεί σεξουαλικά κατά την παιδική ηλικία ή να υπήρξαν μάρτυρες παρεκκλίνουσας σεξουαλικής δραστηριότητας.

