Είναι σημαντικό ότι τρεις διαφορετικοί εισαγγελείς είχαν πλήρη ενημέρωση για την πορεία των ερευνών. Η επίμαχη δικογραφία διαβιβάστηκε σταδιακά τρεις φορές στην Εισαγγελία Ρεθύμνου και τρεις φορές επιστράφηκε στην Ασφάλεια Ρεθύμνου με την εντολή να συνεχιστούν οι έρευνες γύρω από την δράση του 47χρονου προπονητή.
Το γεγονός ότι ο Νίκος Σειραγάκης ήταν από τα πιο δημοφιλή πρόσωπα της κοινωνίας του Ρεθύμνου, καταξιωμένος στον χώρο του και με μία οικογένεια που δραστηριοποιείται στα κοινά επί χρόνια, ουδέποτε υπήρξε ανασταλτικός παράγοντας στις έρευνες τους.
Ήξεραν όμως πολύ καλά ότι θα έπρεπε, εφόσον διασταυρωνόταν το περιεχόμενο των καταγγελιών, να «δέσουν» με ντοκουμέντα την υπόθεση ώστε να «εγκλωβίσουν» τον 47χρονο και να μην καταρρεύσει το κατηγορητήριο σαν …χάρτινος πύργος. Από την άλλη, ήξεραν πολύ καλά, ότι εάν έκαναν μία λάθος κίνηση και ξεσπούσε στο Ρέθυμνο το μεγαλύτερο σκάνδαλο των τελευταίων χρόνων χωρίς να μπορούν να στοιχειοθετήσουν την υπόθεση, θα έπρεπε να φύγουν όλοι …νύχτα. Δεν είχαν το δικαίωμα να «σπιλώσουν» υπολήψεις και να στιγματίσουν ανθρώπους, παιδιά, οικογένειες.
Το πρώτο βήμα που έκανε η ολιγομελής ομάδα των αξιωματικών που ανέλαβε την παρακολούθηση του γνωστού προπονητή ήταν να ενημερώσει εξ αρχής τον εισαγγελέα Ρεθύμνου για το περιεχόμενο των επίμαχων καταγγελιών. Ήθελαν να υπάρχει εισαγγελική εποπτεία των ερευνών και να διασφαλίσουν το κύρος τους, αποκρούοντας με στοιχεία οποιαδήποτε προσπάθεια αμφισβήτησης των αποτελεσμάτων. Ελήφθησαν καταθέσεις από τα δύο παιδιά, οι οποίες διαβιβάστηκαν στην εισαγγελία.
Ασφαλείς πληροφορίες της «Π» αναφέρουν ότι καθʼ όλη την διάρκεια της πολύμηνης παρακολούθησης του 47χρονου, οι αστυνομικοί της ομάδας πιέστηκαν πολύ άσχημα και υπήρξαν περιπτώσεις που κινδύνευσε να αποκαλυφθεί η «μυστική» επιχείρηση.
Αστυνομικές πηγές αναφέρουν ότι υπήρξαν φορές που είχαν αντιδράσεις από την πλευρά των καταγγελλόντων, οι οποίοι απειλούσαν να βρουν μόνοι τους την άκρη.
Και κάθε φορά οι αστυνομικοί προσπαθούσαν να τους ηρεμήσουν και να τους διαβεβαιώσουν ότι οι έρευνες συνεχίζονταν και ότι θα έπρεπε να τους εμπιστευτούν αν ήθελαν να τον τυλίξουν σε …μία κόλα χαρτί και να τον στείλουν στην φυλακή. Ήξεραν πολύ καλά, όπως λένε, ότι θα έπρεπε να τον συλλάβουν επʼ αυτοφώρω ώστε να μην μπορέσει να αμφισβητήσει τις πράξεις του αλλά και τα ανήλικα θύματα του να υποχρεωθούν να μιλήσουν στην Αστυνομία για όλα όσα είχαν βιώσει στα χέρια του στην διάρκεια των «μυήσεων». Είναι σημαντικό ότι από το στόμα των παιδιών, δεν έπαιρνες κουβέντα και είναι ενδεικτικό ότι ακόμα και στις καταθέσεις τους μιλούν με θαυμασμό για τον προπονητή τους.
