Ο Χανιώτης τραγουδοποιός Λεωνίδας Μαριδάκης ο οποίος θα εμφανιστεί στο Ηράκλειο, μιλά για τη μουσική, τις σημαντικές έως τώρα συνεργασίες του, την Κρήτη αλλά και τα μελλοντικά του σχέδια
Τραγούδια για τον έρωτα, τις πλατείες, τη φιλία, τα ταξίδια που όλοι ονειρευόμαστε θα ερμηνεύσει ο Χανιώτης τραγουδοποιός, Λεωνίδας Μαριδάκης, ο οποίος εμφανίζεται την ερχόμενη Τρίτη 29 Νοεμβρίου στις 10 το βράδυ στο "Μήλο Της Έριδος".
Μαζί του στην κιθάρα θα είναι ο Μανώλης Χατζογιαννάκης.
«Αν δεν καταφέρουν όλοι αυτοί, οι τραπεζίτες και οι πολιτικοί που τους υπερασπίζονται, να μας φοβίσουν και να μας κλείσουν στα σπίτια μας, ίσως η κρίση μας βοηθήσει να ξαναβρούμε τον εαυτό μας», αναφέρει, σε συνέντευξή του στην «Π».
Μιλήστε μας για την εμφάνισή σας στο Ηράκλειο.
«Είναι μια σημαντική στιγμή για μένα, μετά από πολλές συναυλίες σε όλη την υπόλοιπη Κρήτη έφτασε η στιγμή να παρουσιάσω τη δουλειά μου και στην ωραία σας πόλη. Ξέρετε, για μένα, μερικές φορές η ανθρώπινη γεωγραφία ενός τόπου είναι πιο σημαντική από τα κτίρια. Έτσι λίγους μήνες μετά αφού σχημάτισα αυτό το ολιγομελές σχήμα που έκανε εφικτή μια τέτοια δυνατότητα, κάποιοι νέοι φίλοι μου στο Ηράκλειο όπως ο Γιάννης ο Μπρίνταλος ή η νέα αξιόλογη τραγουδίστρια Κορίνα Λεγάκη αλλά και το «Μήλο της Έριδος» με τίμησαν με την εμπιστοσύνη και τη ζεστασιά τους και έβαλαν το λιθαράκι τους να πραγματοποιηθεί αυτή η εμφάνιση. Την Τρίτη το βράδυ, λοιπόν, θα παρουσιάσω τραγούδια από τους δύο προσωπικούς μου δίσκους και διασκευές ελληνικών και όχι μόνο κομματιών, τραγούδια για τον έρωτα, τις πλατείες, τη φιλία, τα ταξίδια που όλοι ονειρευόμαστε. Υπάρχει σοβαρή πιθανότητα να φιλοξενήσουμε μια γυναικεία φωνή έκπληξη, αλλά να καλέσουμε και φίλους στη σκηνή μετά το κυρίως ρεπερτόριο με μια πιο χαλαρή αυτοσχεδιαστική διάθεση. Θα δούμε, όλα τα ενδεχόμενα είναι ανοιχτά.»
Υπηρετείτε ένα είδος μουσικής που χαρακτηρίζεται «εναλλακτικό». Πώς θα το ορίζατε;
«Μια χαρά ορισμός μού φαίνεται αυτός. Αυτό που κάνω δεν είναι ποπ, δεν είναι λαϊκά τραγούδια, δεν είναι τζαζ ή ροκ. Έχω πάρει στοιχεία από όλες αυτές τις μουσικές παραδόσεις για να φτιάξω την προσωπική μου «φωνή». Τα τραγούδια μου είναι ιστοριούλες σε χορευτικούς ρυθμούς και με στίχους πάντα ελληνικούς. Έχουν θεατρικότητα, χιούμορ και λυρισμό και -ίσως- μια τζούρα περισσότερο από το σουίνγκ και τους λάτιν ρυθμούς. Στόχος μου είναι να περνάω καλά όταν τα γράφω και πολύ καλά ο κόσμος όταν τα μοιράζομαι μαζί του.»
Πόσο δύσκολο είναι για έναν νέο καλλιτέχνη να σταθεί στο χώρο;
«Ο δρόμος του τραγουδιού και της μουσικής είναι ένας δύσκολος και ωραίος δρόμος. Χρειάζεται αφοσίωση, έχει πολλές συγκινήσεις και ενδιαφέρον και παράλληλα να πάρει κάποιος απόφαση πως επαγγελματικά θα είναι μετέωρος.
Τώρα, στη σημερινή εποχή, σε σχέση με παλιά, μπορεί ο νέος καλλιτέχνης να φτάσει πιο εύκολα σε ένα πρώτο επίπεδο (να βγάλει το cd του, να κάνει κάποιες εμφανίσεις) και πολύ πιο δύσκολα να ζήσει αποκλειστικά από αυτό. Βέβαια αν κάποιος το πιστεύει, δουλέψει σκληρά και έχει πράγματα να δώσει νομίζω θα βρει το δρόμο του. Εγώ, πέρα από τη χαρά που μου δίνει η ίδια η δουλειά, έχω γνωρίσει τόσο ωραίους ανθρώπους μέσα από αυτή την πορεία που δεν έχω μετανιώσει στιγμή για αυτή μου την επιλογή.»
