Το θέατρο της Λύττου είχε διάμετρο 600 πόδια, τέσσερα διαζώματα κερκίδων και μια σκηνή που κατά τον Belli δεν ήταν δυνατόν να προσδιοριστεί η ακριβής κατασκευή της λόγω των ερειπίων που τη σκέπαζαν
Με τη χρήση των μαθηματικών μοντέλων υπολογίστηκαν οι δείκτες που αφορούν στην ακουστική συμπεριφορά του θεάτρου. Η δυνατότητα προσομοίωσης του θεάτρου χωρίς τα αγγεία μας επιτρέπει να εικάσουμε ποια θα ήταν η συμπεριφορά του χωρίς αυτά.
Δεδομένου ότι τα μεγάλα αρχαία θέατρα όπως αυτό της Λύττου χρησιμοποιούνταν κυρίως για θεατρικές παραστάσεις και για συγκεντρώσεις κατοίκων, η βασική ιδιότητα που έπρεπε να διαθέτει η ακουστική του θεάτρου είναι η καταληπτότητα (ή αντιληπτικότητα), η δυνατότητα δηλαδή που έχει ο ακροατής να αντιλαμβάνεται τον λόγο και μάλιστα σε όλους τους χώρους του θεάτρου. Στη σύγχρονη ακουστική επιστήμη η καταληπτότητα μετράται με ένα δείκτη (STI) που υπολογίζεται με βάση τα κατασκευαστικά δεδομένα του θεάτρου: Η τιμή 1 αντιπροσωπεύει εξαιρετική καταληπτότητα.
Άλλος σημαντικός δείκτης είναι ο χρόνος αντήχησης. Ο χρόνος αυτός παίζει σημαντικό ρόλο στην ακουστική, όταν σε έναν χώρο οργανώνονται μουσικές συναυλίες. Μικρός χρόνος αντήχησης ευνοεί την καταληπτότητα της ομιλίας σε αντίθεση με ένα με ένα μεγάλο χρόνο που δίδει καλύτερο μουσικό αποτέλεσμα. Ο χρόνος αντήχησης δεν έχει καθοριστική σημασία στα ανοικτά θέατρα και μάλιστα της περιόδου όπου στα θέατρα παιζόταν αρχαίο δράμα. Επίσης δεν φαίνεται να επηρεάζεται από την ύπαρξη των αγγείων. Για τον λόγο αυτό στην αξιολόγηση της ακουστικής του θεάτρου της Λύττου, η ερευνητική ομάδα επικεντρώθηκε στον δείκτη καταληπτότητας καθως και στην μέτρηση της απώλειας έντασης της ηχητικής πηγής στα διαφορετικά μέρη του θεάτρου.
Η αξιολόγηση των αποτελεσμάτων έδειξε ότι η χρήση των αγγείων βελτιώνει σε μικρό βαθμό την ακουστική του θεάτρου. Δεν παρατηρήθηκε αξιόλογη ενίσχυση του ήχου με την χρήση των αγγείων, παρατηρήθηκε όμως μια μικρή βελτίωση στον δείκτη καταληπτότητας (STI) o οποίος πάντως εκτιμήθηκε υψηλός σε όλα τα μέρη του θεάτρου. Ενδεχόμενα ο αριθμός των αγγείων να ήταν μικρός σε σχέση με το μέγεθος του θεάτρου για να υπάρξει σημαντική βελτίωση της ακουστικής του.
Η ακουστική του συμπεριφορά του θεάτρου της Λύττου πάντως εκτιμάται γενικά ως πολύ καλή. Ο δείκτης καταληπτότητας υπολογίζεται υψηλός ενώ και η ένταση του ήχου που έφτανε στους ακροατές ήταν ιδιαίτερα υψηλή σε όλα τα μέρη του θεάτρου. Εάν θέλομε να κάνομε μία σύγκριση με το θέατρο της Επιδαύρου που θεωρείται από τους ειδικούς ως θέατρο αναφοράς για την ακουστική του, τα πρώτα αποτελέσματα με βάση τις υποθέσεις του μοντέλου που χρησιμοποίησαν οι ερευνητές, υποδηλώνουν ακουστική συμπεριφορά παραπλήσια αλλά πάντως όχι καλύτερη από αυτήν του θεάτρου της Επιδαύρου. Στο θέατρο της Επιδαύρου οι ακουστικοί δείκτες επαληθεύτηκαν και με ακουστικές μετρήσεις κάποιες από τις οποίες έγιναν και κατά την διάρκεια του πρόσφατου Συνεδρίου για την ακουστική των αρχαίων θεάτρων. Για παράδειγμα ο δείκτης STI για το θέατρο της Επιδαύρου στο πίσω μέρος του θεάτρου είναι 1 (άριστος) ενώ της Λύττου σε ανάλογη θέση 0.96 (άριστος μεν αλλά όχι καλύτερος από αυτόν της Επιδαύρου).
Ως συμπέρασμα λοιπόν από τις προσομοιώσεις που έκανε η ομάδα του κ. Σκαρλάτου για το αρχαίο θεατρο της Λύττου με βάση την περιγραφή του Onorio Belli και τις υποθέσεις που έγιναν, προκύπτει ότι επρόκειτο για ένα θέατρο με πολύ καλή ακουστική συμπεριφορά. Τα ηχεία που τοποθετήθηκαν σε αυτό, προφανώς ως αποτέλεσμα της εικασίας που κυκλοφορούσε την εποχή της κατασκευής του για την βελτίωση της ακουστικής του συμπεριφοράς, δεν φαίνεται να είχαν το αποτέλεσμα που προσδοκούσαν οι κατασκευαστές του.
Ωστόσο, και μόνο το γεγονός ότι υπήρχαν σε αυτό, καθιστούν το θέατρο της Λύττου μοναδικό στο είδος του και άξιο περαιτέρω μελέτης.

