Αχτίδες φωτός μέσα στις δυσκολίες της σημερινής συγκυρίας βλέπει ο διευθυντής της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, Μ. Μιχαηλίδης.

«Από την άλλη οι καλλιτέχνες είμαστε έτσι φτιαγμένοι που αν δεν έχουμε ελπίδα για το μέλλον, δεν μπορούμε να εκφραστούμε και να δημιουργήσουμε. Αλλά και η καλλιτεχνική δημιουργία ανθεί σε περιόδους κρίσης σαν αυτή που ζούμε», τονίζει.

Έχετε διευθύνει ορχήστρες σε πολλά μέρη του κόσμου, μπορείτε να συγκρίνετε την ελληνική πραγματικότητα με το εξωτερικό;

«Η Ελλάδα διαθέτει ιδιαίτερα ικανό έμψυχο καλλιτεχνικό προσωπικό. Πρέπει να προσέξουμε λίγο στους τομείς της οργάνωσης και της πειθαρχίας και είναι βέβαιο ότι μπορούμε να επιτύχουμε πολλά. Οι ελληνικές ορχήστρες είναι, σήμερα, υψηλού επιπέδου και οι νεότεροι μουσικοί μας διακρίνονται συχνά στο εξωτερικό. Για παράδειγμα η Κρατική Ορχήστρα Θεσσαλονίκης στην οποία είχα την τιμή να εργαστώ ως καλλιτεχνικός διευθυντής, κατάφερε πολλά σε δισκογραφικό και συναυλιακό επίπεδο. Ταξίδεψε, έδωσε συναυλίες σε πολλές χώρες και βελτιώθηκε πολύ αναπτύσσοντας μια στρατηγική απόλυτης εξωστρέφειας.»

Υπάρχει μέλλον για τη μουσική στη χώρα μας;

«Κρίνω ότι υπάρχει μέλλον σε αυτό το γκρίζο τοπίο. Μέσα στις δυσκολίες υπάρχουν και ακτίδες φωτός. Για παράδειγμα η εξαίρεση από το καθεστώς της εφεδρείας και του ενιαίου μισθολογίου, που έγινε για τους μουσικούς των ορχηστρών μας και τους εργαζόμενους των Κρατικών θεάτρων και της Εθνικής Λυρικής Σκηνής είναι ένα πολύ ελπιδοφόρο σημάδι. Από την άλλη οι καλλιτέχνες είμαστε έτσι φτιαγμένοι που αν δεν έχουμε ελπίδα για το μέλλον, δεν μπορούμε να εκφραστούμε και να δημιουργήσουμε. Αλλά και η καλλιτεχνική δημιουργία ανθεί σε περιόδους κρίσης σαν αυτή που ζούμε. Πάρτε για παράδειγμα τον ανοιχτό διαγωνισμό που κάναμε στην Εθνική Λυρική Σκηνή, για ένα νέο έργο σύγχρονης όπερας. Λόγω του ότι ήταν υψηλού επιπέδου οι συμμετοχές, διαλέξαμε όχι ένα έργο αλλά δύο, τα οποία θα παρουσιαστούν στο τέλος της καλλιτεχνικής περιόδου στη Λυρική Σκηνή».