Έχετε πει ότι ετοιμάζετε μια τριλογία με σκοτεινούς πρωταγωνιστές του 20ού αιώνα. Μιλήστε μας για τα σχέδιά σας, αν μπορείτε να μας αποκαλύψετε κάτι περισσότερο.

«Φοβούμαι ότι δεν μπορώ να σας αποκαλύψω πολλά πράγματα, εκτός ίσως από το γεγονός ότι είμαι βυθισμένος στη σκοτεινή πλευρά της Ιστορίας που θέτει απαραβίαστους κανόνες ακόμα και σʼ αυτόν που την ερευνά… Αστειεύομαι βέβαια! Εκείνο που μπορώ να σας πω είναι ότι θα ανακαλύψετε κόσμους όπου η γοητεία του παρελθόντος είναι ακαταμάχητη, όπου εκπλήξεις και ανατροπές διαδέχονται η μία την άλλη. Οι άνθρωποι που έζησαν πριν από εμάς έχουν πάντα κάτι να μας διδάξουν».

Δε σας ενδιαφέρει να γράφετε για την επικαιρότητα. Θεωρείτε, όμως, ότι οι συγγραφείς πρέπει να παίρνουν θέση σε ό, τι συμβαίνει γύρω μας;

«Αντίθετα, πιστεύω ότι είμαι από τους συγγραφείς που ασχολούνται πολύ με την επικαιρότητα, δίνοντας στους ήρωες μου χαρακτηριστικά σημερινών ανθρώπων. Σημασία, ξέρετε, δεν έχει ποιος είναι ο ιστορικός χρόνος ενός μυθιστορήματος αλλά πόσο σύγχρονοι είναι οι χαρακτήρες που το ζωντανεύουν. Και βέβαια οι συγγραφείς πρέπει να παίρνουν θέση σε ό,τι συμβαίνει γύρω μας. Άλλωστε η λογοτεχνία είναι πρωτίστως πολιτική πράξη».

Έχετε επαφή με την Κρήτη;

«Συχνή. Παρακολουθώ τη ζωή μέσα από συζητήσεις με συγγενείς και φίλους, την επισκέπτομαι όσο πιο συχνά μπορώ και αισθάνομαι πως είναι ο δικός μου τόπος, η πατρίδα μου, έστω κι αν δεν είχα την τύχη να ζήσω για μεγάλο χρονικό διάστημα στα χώματά της».

Έχετε δηλώσει ότι με το βιβλίο «Καπετάν Μιχάλη» του Καζαντζάκη συνειδητοποιήσατε τη συγγραφική σας μοίρα. Τι εννοείτε;

«Κοιτάξτε, έρχεται κάποια στιγμή στη ζωή μας, που αντιλαμβανόμαστε τον προορισμό μας και τότε η ύπαρξή μας αποκτά ένα εντελώς διαφορετικό νόημα. Προφανώς υπάρχουν συγγενικές φωνές σʼ αυτό τον κόσμο που αφυπνίζουν τη μοίρα μας. Ως τέτοια λειτούργησε για μένα και η λογοτεχνία του Καζαντζάκη στην τρυφερή ηλικία των δώδεκα χρόνων».