Οι 6 ιστορίες:
- Ραντεβού στα τυφλά
- Κοινόχρηστες ιστορίες
- Η μοναξιά του ακάλυπτου
- Με λένε Δήμητρα
- Σε σαράντα ημέρες
- Όλα σε τάξη.
Διάφοροι ήρωες, ετερόκλητοι μεταξύ τους, εμφανίζονται στις σελίδες του ίδιου βιβλίου για να πρωταγωνιστήσουν σε ιστορίες εντελώς άσχετες. Θα μπορούσε να είναι μια απλή συλλογή με έξι εκτενή διηγήματα, τα πρόσωπα όμως μπαίνουν το ένα στην ιστορία του άλλου, χωρίς να έχουν τόση σχέση ώστε το τελικό αποτέλεσμα να είναι μυθιστόρημα. Η αφήγηση περιλαμβάνει καταστάσεις που θα μπορούσαν να συμβούν, όπως η κατά λάθος απαγωγή ενός τυφλού από μαφιόζους που δρουν στο κέντρο της Αθήνας. Μια λογίστρια με βαρετή ζωή αποδεικνύεται ότι έχει ταραχώδες παρελθόν, ενώ κάποιος ματαιωμένος συγγραφέας γίνεται εγκληματίας.Ενας πρώην αστυνομικός παροτρύνει ανθρώπους στο νοσοκομείο να διεκδικήσουν αποζημιώσεις για ιατρικά λάθη που δεν έγιναν. Αυτό που συνδέει τα πρόσωπα μεταξύ τους είναι ότι μοιράζονται τον ίδιο ακάλυπτο και μαζί με τον ακάλυπτο μια Ελλάδα όπου καθένας μπορεί να κάνει ό,τι του περάσει από το μυαλό ατιμώρητος.
ΕΓΡΑΨΑΝ...
«Ο τρόπος που η Παπαδάκη στήνει και χειρίζεται τις ιστορίες της έχει στις περισσότερες περιπτώσεις κάτι το εργαστηριακό. Είναι σαν να κάνει η συγγραφέας ένα πείραμα (πώς θα συμπεριφερθεί ένας άνθρωπος με α ιδιότητες σε β συνθήκες) για να ελέγξει μια υπόθεση εργασίας, η οποία προβλέπει ένα εντυπωσιακό αποτέλεσμα. Η υπόθεση εργασίας επαληθεύεται πάντοτε, αλλά με εκβιαστικές διαδικασίες, και το αποτέλεσμα θα το περιγράφαμε εμείς ως εντυπωσιοθηρικό μάλλον παρά εντυπωσιακό: ανακόλουθα παρανοϊκές ιδέες του τυφλού στο τέλος της πρώτης ιστορίας, αψυχολόγητες ακρότητες στο τέλος της τρίτης, μια βολικά εξεζητημένη κομπίνα στην τέταρτη, μια εξίσου βολική σύμπτωση με χαρακτήρα θείας δίκης στην έκτη.»
Δημοσθένης Κούρτοβικ, ΤΑ ΝΕΑ
“Επί εννέα χρόνια έγραφε στα αγγλικά. Η αποστασιοποίηση από τη μητρική γλώσσα την απελευθέρωνε- σπούδαζε άλλωστε στη Βοστώνη. Άρχισε να γράφει στα ελληνικά μόλις προς το τέλος του 2006. Και σήμερα, η 30χρονηΚάλλια Παπαδάκη, η σπουδαγμένη οικονομολόγος, έχει έτοιμο το πρώτο της βιβλίο με νουβέλες που σε γραπώνουν και σε ταρακουνούν με το λογοτεχνικό τους ύφος. Ένα ύφος που αναπτύσσεται σε πολύ δυνατές εικόνες και ερμηνεύει θά ΄λεγε κανείς, τη νεο-νουάρ πλοκή καθεμιάς από τις έξι κοινόχρηστες ιστορίες της. Μιλάμε για τον Ήχο του ακάλυπτου (Πόλις) που τυλίγει τον αμέριμνο αναγνώστη και, πριν το καταλάβει, τον πετάει στο πηγάδι της σύγχρονης πραγματικότητας. Όχι όμως για να δει τη μαυρίλα αλλά για να νιώσει στο πετσί του τις γκρίζες περιοχές της- και εκεί ακριβώς εντοπίζεται το ενδιαφέρον αυτού του βιβλίου. Η συγγραφέας έχει διαλέξει έξι κεντρικούς χαρακτήρες ως ξεναγούς σε μια σειρά από καταστάσεις εφιαλτικά ρεαλιστικές. Ο τυφλός με το μαύρο χιούμορ, η κουτσομπόλα με την κοινωνική ανοσία, ο ανήσυχος συγγραφέας, η λαϊκή «γάτα» με τη χαμαιλεοντική προσωπικότητα, ο διαμεσολαβητής- κοράκι και η ψυχοπροβληματική, είναι οι ιχνηλάτες του αναγνώστη στον... θαυμαστό καινούργιο ελληνικό κόσμο. Ποιος είναι αυτός; Είναι ο κόσμος της λαμογιάς και του φιλοτομαρισμού, της αποκτήνωσης και του θράσους, που λειτουργεί ερήμην των θεσμών και της Πολιτείας, χωρίς τύψεις ούτε προσχήματα. Μ΄ αυτόν τον κόσμο έρχεται, όχι πια σε σύγκρουση όπως θα συνέβαινε παλιότερα, αλλά σε διαλεκτική σχέση, η γενιά της συγγραφέως• η γενιά του Αλέξη Τσίπρα.
Αυτή είναι η γκρίζα διάσταση των πραγμάτων που συλλαμβάνει η Κάλλια Παπαδάκη, και την περιγράφει με διεισδυτικότητα, δίχως ιδεολογικές αναφορές- χαρακτηριστικό κι αυτό της γενιάς της- κατανοώντας τους ήρωές της χωρίς όμως να γίνεται συνήγορός τους. Ο καθένας τους λοιπόν, θα επιβιώσει καλύτερα ή χειρότερα ανάλογα με τη νοοτροπία του, αλλά η επίγευση που θα μείνει στον αναγνώστη είναι ότι εδώ τα πράγματα δεν θα τελειώσουν καθόλου happy. Έχουν ένα απρόοπτο γύρισμα αυτές οι ιστορίες,που βάζει τον αναγνώστη στην πρίζα και καλλιεργεί ένα κλίμα αόρατης απειλής και δυσφορίας. Ο τυφλός πέφτει θύμα απαγωγής στο κέντρο της Αθήνας και μπλέκεται με την ρωσοπακιστανική μαφία που διακινεί ύποπτα κινέζικα κρέατα. Η κουτσομπόλα και η φιλενάδα της, κουτοπόνηρες εκπρόσωποι του κοινού των πρωινάδικων που τη βγάζουν μια χαρά χωρίς επαφή με την πραγματικότητα, παγιδεύoνται στην κομπίνα ενός παραχαράκτη που έχει προηγούμενα με μια γειτόνισσά τους. Ο νεαρός συγγραφέας που τον έχουν προδώσει κολλητοί και γκόμενες, αφήνεται στα κύματα της φαντασίας και της περιέργειάς του που θα τον οδηγήσουν να λύσει ανεξιχνίαστους φόνους αλλά και να γίνει κι ο ίδιος φονιάς. Η πανέξυπνη παραλίγο ηθοποιός που σιγοντάρει τον φίλο της στις διαρρήξεις και στα πάρε- δώσε του με τον υπόκοσμο, αλλάζει ταυτότητα όταν στραβώνει το κόλπο του, για να ζήσει άχρωμα σαν λογίστρια. Ο πρώην αστυνομικός και σήμερα «διαμεσολαβητής», που περιμένει στα νοσοκομεία ποιος θα πεθάνει για να τον «δώσει» σε έναν δικηγόρο ο οποίος θα εκβιάσει το νοσοκομείο να εγκρίνει αποζημιώσεις για (ανύπαρκτο) ιατρικό λάθος, σιχαίνεται αυτή τη δουλειά αλλά δεν μπορεί να πείσει ούτε τη μάνα του. Κι όταν ένα απρόοπτο θα του ξυπνήσει την ανθρωπιά του, εκείνος θα τη θάψει γιατί έχει αποδεχτεί τον ρόλο του οργάνου σε έναν κυνικό μηχανισμό, επαγγελματικό και οικογενειακό. Όσο για την 67χρονη με τις ανώδυνες μανίες και τις κρίσεις πανικού, που έζησε δέκα χρόνια στο ψυχιατρείο σαν ζώο επειδή η κοινωνία δεν ανέχεται την ασυμβατότητα, θα πέσει μαζί με τον γιο της πλέον, θύμα της εκμετάλλευσης των πρώην βασανιστών της. Αλλά εδώ θα επέμβει επιτέλους η θεία δίκη.”
ΜΙΚΕΛΑ ΧΑΡΤΟΥΛΑΡΗ, ΤΑ ΝΕΑ

