Ερ.: Μετά από αυτή την παράσταση συνεχίζετε;
Και βέβαια. Δεν σταματάμε καθόλου. Έχουμε προγραμματίσει shows σίγουρα για τη Γιορτή Μπίρας στις 26 Ιουλίου στη Χάνδακος στο Beer Utopia, στη Γιορτή Σοκολάτας Ουτοπία στις 23 Αυγούστου, αλλά και στα γενέθλια του Talos Plaza. Υπάρχει επίσης μια πιθανότητα για μία ακόμα εκδήλωση, ενώ συζητάμε και πολλά άλλα που δεν μπορούμε νʼ ανακοινώσουμε επίσημα.
Ερ.: Πόσο δύσκολο είναι να είστε και χορογράφος και πρωταγωνίστρια στην παράσταση;
Απ.: Είναι τελικά πάρα πολύ δύσκολο. Μπορεί κάποια πράγματα να φαίνονται πολύ εύκολα τεχνικά, αλλά δεν είναι. Παίρνει πάρα πολύ χρόνο νʼ ασχοληθείς με τη σκηνοθεσία, την τεχνική, αλλά και με το κάθε παιδί ξεχωριστά, για να συγχρονιστούν 15 ή και 30 άτομα πάνω στη σκηνή. Μην ξεχνάμε πως σε μια παράσταση από επαγγελματίες, οι χορευτές έχουν τα ίδια κιλά, το ίδιο ύψος, την ίδια κατάρτιση. Εδώ μιλάμε για διαφορετικούς ανθρώπους. Όμως δεν πτοούμαι, παρά το ότι θέλει πολύ ψάξιμο. Είναι μοναδικό να δημιουργείς μια χορογραφία πάνω στους μαθητές, ενώ το συναίσθημα που βγαίνει όταν τα καταφέρνουν δεν μπορεί να περιγραφεί με λόγια.
Ερ.: Η έμπνευση πώς έρχεται;
Απ.: Αυτό είναι ένα τεράστιο θέμα. Διότι δεν πατάμε κουμπιά. Η έμπνευση δεν είναι εύκολο να έρθει, αλλά όταν κάποιος το έχει μέσα του, δεν είναι τελικά και δύσκολο. Πάντα πηγαίνω στην αίθουσα μόνη, σβήνω τα φώτα, αν είναι μέρα κατεβάζω τα ρολά κι ακούω τη μουσική μου. Και χορεύω απλά. Χωρίς να σκεφτώ κάτι σύνθετο ή δύσκολο. Χορεύω με πλάτη στον καθρέπτη και βγάζω όλα τα συναισθήματα της ψυχής. Αφού σταματήσει η μουσική, αναλύω όλα αυτά τα συναισθήματα που έβγαλα και δημιουργώ.

