“Δεν είμαι οπαδός της δαιμονοποίησης καμιάς εποχής και κανενός τόπου.
Γιατί τίποτα στην Ιστορία δεν είναι μιας και μόνης ανάγνωσης, μιας και μόνης όψης”
Το σημερινό Ηράκλειο έχει χάσει την κουλτούρα του παρελθόντος;
«Δεν είμαι οπαδός της δαιμονοποίησης καμιάς εποχής και κανενός τόπου. Γιατί τίποτα στην Ιστορία δεν είναι μιας και μόνης ανάγνωσης, μιας και μόνης όψης. Και το ενδιαφέρον και σημαντικό είναι, πριν πεις τι έχει χαθεί, να ψάχνεις το ʽʼγιατίʼʼ, να θέτεις ερωτήματα. Άλλωστε μην νομίζετε ότι όλα ήταν ρόδινα στο μεσοπόλεμο. Να σας θυμίσω την Μεταξική δικτατορία του 1936; Τη φτώχεια των εργατών της σταφίδας; Τους αγώνες τους και τους νεκρούς τους; Την καταπίεση των γυναικών και τα εγκλήματα τιμής; Τη βεντέτα, που αλώνιζε στο νησί μας; Τα υψηλά ποσοστά αναλφαβητισμού; Το Ηράκλειο σήμερα δεν είναι τίποτα περισσότερο από τούτο: το αποτέλεσμα μιας στρεβλής, μιζαδόρας ανάπτυξης, ενός ανορθολογιστικού πλουτισμού χωρίς προοπτική, κοντόθωρου και γιʼ αυτό με ημερομηνία λήξης, κομμάτι της εικόνας ολόκληρης της χώρας. (αν και κάποιες φορές προηγούμαστε, πρωτοπορούμε!) Και η κουλτούρα της πόλης, ακολουθεί αυτό το μοντέλο. Από τα χιλιάδες τραπεζοκαθίσματα ως τα ʽʼευαγήʼʼ νυκτερινά μαγαζιά, από την κλειστή-ουσιαστικά- εδώ και χρόνια Βικελαία, το στολίδι του πνευματικού Ηρακλείου, ως στο φαραωνικό ατελείωτο Πολιτιστικό Κέντρο που καταβρόχθισε εκατομμύρια ευρώ και θα μας μείνει αμανάτι. Την ίδια στιγμή όμως, υπάρχουν συλλογικότητες και άνθρωποι που αρθρώνουν λόγο πολιτισμού, που προσπαθούν να ξεφύγουν από τη μιζέρια των καιρών. Τα παιδιά που μπήκαν μπροστά για τη Βικελαία, το Ιστορικό Μουσείο με τις εκδηλώσεις του, η κινηματογραφική λέσχη, οι ομάδες στις σχολές του Πανεπιστημίου, αρκετά σχολεία που οι δάσκαλοί τους δεν αρκούνται στον παραλογισμό του Υπουργείου (αντί)Παιδείας, κάποιοι, ελάχιστοι έστω, συνοικιακοί πολιτιστικοί σύλλογοι, πολλά βιβλιοπωλεία. Κι ύστερα, να σας πω και κάτι; Αυτά δεν επιλέγει η πόλη – και η χώρα- πάνω από την κάλπη; Ποιος έχει λοιπόν – και αυτός - την ευθύνη; Ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα. Αυτοί είμαστε.»
