-Σέβομαι και τιμώ την ιστορία αυτής της πόλης. Σέβομαι και τιμώ τους μεγάλους πνευματικούς ευεργέτες του Ηρακλείου και τους πρωτομάστορες της Βικελαίας.

-Δεν θέλω η ιστορία αυτής της πόλης, η γνώση και οι θησαυροί της Βιβλιοθήκης να στοιβάζονται άλλο σε υπόγεια και ακατάλληλους χώρους.

-Θέλω να διαβάζω τα βιβλία, να έχω πρόσβαση στη γνώση, χωρίς να κάνω παρέα με τα ποντίκια.

-Δεν θέλω η πιο σημαντική Βιβλιοθήκη της ελληνικής περιφέρειας, να αποτελεί μια ακέφαλη μικρή υπηρεσία, πιο κάτω κι από το δημοτικό πρωτόκολλο.

-Δεν θέλω να παίρνουν τους υπαλλήλους από τη Βικελαία και να τους πηγαίνουν σε άλλους πιο «χρήσιμους» (…) τομείς απασχόλησης, όπως, δηλαδή, να πουλάνε καφέδες στα δημοτικά μαγαζιά ή κόβουν πρόστιμα στους πολίτες. Να απογυμνώνουν τη Βικελαία, επειδή απλώς δεν την καταλαβαίνουν ή δεν μπορούν να σταθούν στο ύψος της.

-Θέλω η Βικελαία να ξαναγίνει αυτή που ήταν τη χρυσή εποχή του Γιανναδάκη και των συνεργατών του.
-Δεν θέλω να μένουν κρυφές οι υψηλού επιπέδου εκδόσεις της, επειδή οι δημοτικοί παράγοντες δεν θέλουν και δεν μπορούν να τις διαβάσουν.

-Δεν θέλω η Βιβλιοθήκη να μπαίνει στο ζύγι του «κόστους - οφέλους» των αγνωμόνων –απέναντι στην ιστορία και στους πνευματικούς ευεργέτες- δημοτικών παραγόντων.

-Απαιτώ το μέγαρο «Αχτάρικα» να είναι το κτίριο της Βικελαίας, κι όχι της συνύπαρξης της Βικελαίας με εμπορικές δραστηριότητες.

-Θέλω να υπερασπίζομαι τη γνώση, την αλήθεια και το φως χωρίς να με προσβάλλουν και να με υποτιμούν εκείνοι που έχουν υποχρέωση να προστατεύουν την ιστορία του Ηρακλείου, ακόμη κι αν δεν την γνωρίζουν.

-Θέλω να υπερασπίζομαι το δικαίωμά μου να διεκδικώ για μένα και τα παιδιά μου τη γνώση και τη μόρφωση, χωρίς να με κάνουν να έχω τύψεις, χωρίς να με υβρίζουν

-Θέλω αυτή η πόλη να ξαναπάρει τη θέση της στην ιστορία του πολιτισμού και του πνεύματος, να ξαναδώ στους δρόμους τους ποιητάδες, τους συγγραφείς, τους λόγιους, τους ανθρώπους να κυκλοφορούν μʼ ένα βιβλίο στο χέρι, κι όχι μόνο εκείνους που σκέφτονται πώς να τα αρπάξουν, πώς να τα οικονομήσουν…

-Θα συμμετάσχω στη συγκέντρωση επειδή είμαι υπερήφανος για τη Βικελαία, αλλά δεν είμαι υπερήφανος για τις επιλογές και την αλαζονεία των αρχόντων μας. Και θέλω να τους το φωνάξω μʼ όση δύναμη έχω. Γιατί έχω καταλάβει ότι κι αυτή η περίοδος του ΔΝΤ και της τρόικα που περνάμε δεν θα ερχόταν ποτέ αν δεν αλλάζαμε τις προτεραιότητές μας, αν δεν αλλάζαμε τις αξίες μας, αν δεν χάναμε την κοινωνική μας αλληλεγγύη και την ευαισθησία μας.

Κι έχω επίσης συνειδητοποιήσει ότι όσα ελλείμματα κι καλύψουμε, το πρόβλημά μας δεν θα ξεπεραστεί αν δεν προηγηθεί μια πνευματική επανάσταση, αν δεν στηριχτούμε στις μεγάλες αξίες του πολιτισμού και του πνεύματος.