Η κίνηση της Sony σημαίνει ότι έχουν εμπιστοσύνη και στο σκηνοθέτη, βέβαια.
«Η ταινία «Ελ Γκρέκο» άνοιξε την πύλη, αυτές οι πόρτες δεν ανοίγουν. Η Sony κάθε χρόνο κάνει και παίρνει περίπου δέκα ταινίες, τους στέλνουν το λιγότερο 10.000 σενάρια. Είναι πολύ σημαντικό διότι στην ταινία μέσα υπάρχουν μεγάλες ελληνικές αξίες, έτσι έδρασε ο φίλος μας, ο Βαρβάκης, οι αξίες της φιλαλληλίας, να αγαπάς τον άλλο σαν τον εαυτό σου, αυτό είναι το μήνυμα του Βαρβάκη, πανανθρώπινο και μεγάλο. Οι ελληνικές αξίες μέσα από τη Sony θα κάνουν το γύρο του κόσμου. Δεν είναι απλώς η ιστορία του Βαρβάκη, ή η ταινία του Σμαραγδή, είναι μια ταινία του ελληνικού αισθήματος και της ελληνικής φιλαλληλίας. Μεταλαμπαδεύει τις ελληνικές αξίες και καταθέτει τα θετικά πρότυπα και για τους Έλληνες. Θα μας κάνει- θέλω να πιστεύω- καλό να καταλάβουμε προς τα πού πρέπει να κινούμαστε για να φύγουμε από τον πάτο αλλά και για τους ξένους για να αγαπήσουν αληθινά τις αξίες μας. Μια και βρισκόμαστε τώρα στον πάτο, είναι καλό να βγαίνει προς τα έξω και να κάνει το γύρο του κόσμου ένα θετικό πρότυπο, μια θετική πρόταση, όπως είναι η ταινία αυτή».
Νομίζω ότι δε θα μπορούσατε να επιλέξετε καταλληλότερη στιγμή...
«Το θέμα είναι ότι εμείς δεν επιλέγουμε τίποτα, τα ίδια τα θέματα μας επιλέγουν ή κάποιος κεντρικός σκηνοθέτης αποφασίζει τι πρέπει να κάνει ο καθένας και νομίζω ως ενδιάμεσοι πρέπει να το υπηρετούμε σωστά. Το ζήτημα της τέχνης, προς τα εκεί καταλήγω, ότι καλλιτέχνης είναι ένας ενδιάμεσος και δεν είναι αυτούσιος δημιουργός. Υπηρετεί πράγματα που είναι ανώτερα από αυτόν, και αυτά τον οδηγούν, το ανώτερο χέρι που είναι πάνω, μια ανώτερη δύναμη, την οποία δε γνωρίζουμε. Πολύ σωστά, και ο Δ. Θεοτοκόπουλος, και οι αγιογράφοι έγραφαν «Χειρ» και έγραφαν δίπλα το όνομά τους. Το χέρι είναι δικό σου αλλά ο κεντρικός νους που το οδηγεί δεν είσαι εσύ. Με αυτό το σκεπτικό και με αυτή την προσευχή προσπαθώ να κάνω τον Βαρβάκη, έτσι έκανα και τον Γκρέκο».

