Ενώ ο Βαρβάκης με την πορεία που έκανε, ξεκίνησε μεν πειρατής άρα ιδιοτελής, έφτασε στο σημείο να χαρίζει τα υπάρχοντά του σε αυτούς που τα είχαν ανάγκη, να κτίζει σχολεία, να στέλνει τους ανθρώπους στη μόρφωση και σήμερα η ταινία να τον αναδεικνύει σαν ένα πρόσωπο πρότυπο.
Δύο αιώνες μετά το θάνατό του, είναι ένα πρόσωπο πρότυπο
Γιατί επιλέξατε να παρουσιάσετε τη ζωή του Ιωάννη Βαρβάκη;
«Ο Βαρβάκης είναι ένας άνθρωπος που ενώ ξεκίνησε από πειρατής που δρούσε στο Αιγαίο, μετακινήθηκε στη Ρωσία, όπου έγινε ζάμπλουτος εξαιτίας του χαβιαριού. Μετά βοήθησε, μέσω της Φιλικής Εταιρείας, να γίνει η επανάσταση του 1821, στο τέλος της ζωής του πούλησε όλα του τα υπάρχοντα και το 1824 κατέβηκε εδώ για να μορφώσει τους Έλληνες.
Αυτό που με ενδιαφέρει σε αυτό τον ήρωα είναι ότι κάνει τη διαδρομή από την ιδιοτέλεια, από την πειρατεία, μετακινείται στην ευεργεσία και τη δοτικότητα, στην προσφορά. Φεύγει από το εγώ και πάει στο εμείς».
Υπάρχουν τέτοια παραδείγματα σήμερα;
«Ένας από τους λόγους που κάνω την ταινία είναι μήπως και ενεργοποιηθούν οι άνθρωποι προς την κατεύθυνση που λειτούργησε ο Ιωάννης Βαρβάκης, της προσφοράς και δοτικότητας, όχι της σκληρής ιδιοτέλειας και του εγωισμού, όπως ζούμε εμείς οι περισσότεροι άνθρωποι και πάρα πολλοί από την περιοχή του πλούτου. Ο Βαρβάκης είναι ένα πρότυπο του ανθρώπου, ο οποίος καταλαβαίνει ότι ο μόνος τρόπος η ψυχή του να ανορθωθεί και να επανασυγκοληθεί με το θείο απηλλαγμένη από βάρη είναι να είσαι χρήσιμος στους άλλους και κυρίως στους αδύναμους. Στους σύγχρονους δε συμβαίνει αυτό και είναι, ακριβώς, η αιτία της κρίσης που περνάει η χώρα μας.
Εμείς οι Έλληνες, δηλαδή, έχουμε πάρει τα μηνύματα λάθος. Νομίζουμε πως αν καθένας από εμάς γίνει πλούσιος και κυρίως εις βάρος των άλλων ότι είναι «μαγκιά». Δεν είναι μαγκιά, οδηγείσαι στον όλεθρο και να πού φτάσαμε. Ενώ ο Βαρβάκης με την πορεία που έκανε, ξεκίνησε μεν πειρατής άρα ιδιοτελής, έφτασε στο σημείο να χαρίζει τα υπάρχοντά του σε αυτούς που τα είχαν ανάγκη, να κτίζει σχολεία, να στέλνει τους ανθρώπους στη μόρφωση και σήμερα η ταινία να τον αναδεικνύει σαν ένα πρόσωπο πρότυπο. Δύο αιώνες μετά το θάνατό του, είναι ένα πρόσωπο πρότυπο. Πόσους από αυτούς που φτιάξανε σπίτια, βίλες, ιστιοφόρα, τους μνημονεύει κανείς και γιατί; Έχουν μπει στην άμμο της ιστορίας.
Ο πολιτισμός και η εξέλιξη μιας χώρας, ενός τόπου, της ανθρωπότητας ολόκληρης πρέπει να περάσει από άλλα κανάλια και ο Βαρβάκης είναι ένας οδηγός για το πού πρέπει να πάει το πράγμα. Δε χρειάζεται να είναι κανείς πλούσιος για να είναι δοτικός. Δοτικός είναι ένας άνθρωπος, ο οποίος καταλαβαίνει ότι το καλό θα έρθει κάνοντας καλό».

