Τις εντυπώσεις από την επίσκεψή της στο δημοτικό κυνοκομείο, αλλά και το πόσο δυσκολεύθηκε να φθάσει μέχρι εκεί, περιγράφει στην “Π” η Θάλεια Νικάκη, η οποία μας γράφει:

“Μόλις πριν λίγο καιρό έμαθα για το καινούριο καταφύγιο Ηρακλείου. Γνώριζα ότι βρισκόταν κάπου στη Φοινικιά, τίποτα παραπάνω. Μετά από μια μικρή έρευνα στο διαδίκτυο, αποφάσισα να το επισκεφτώ. Οι άνθρωποι με τους οποίους επικοινώνησα για να μάθω πού βρίσκεται ακριβώς, ήταν ευγενέστατοι.

Μου έδωσαν τις απαραίτητες οδηγίες, ανέβηκα σε ένα μικρό Citroen και ξεκίνησα.

Στο 5ο χιλιόμετρο Ηρακλείου-Φοινικιάς έπρεπε να βγω από τον κεντρικό και να στρίψω δεξιά, σʼ έναν όχι ασφαλτοστρωμένο δρόμο. Υπήρχαν αρκετά μεγάλα χαντάκια σα να είχε γίνει σεισμός, που προκάλεσε βαθιές ρωγμές. Πριν από δυο μέρες είχε βρέξει και οι πολλές λακκούβες ήταν γεμάτες νερά και λάσπη...

Οι υπεύθυνοι μου είχαν πει ότι το κυνοκομείο απέχει από τον κεντρικό 2 χιλιόμετρα, όμως εμένα μου φάνηκαν 22! Δεν υπήρχε ούτε μια πινακίδα που να δείχνει από πού να στρίψει κανείς, με αποτέλεσμα να “οργώσω” αυτό τον απαράδεκτο, άθλιο δρόμο για πολύ περισσότερο απʼ όσο χρειαζόταν. Ενόχλησα μάλιστα τηλεφωνικά τους κυνοκόμους, για να μπορέσω τελικά να το “ανακαλύψω”.

Οταν έφτασα όμως, αποζημιώθηκα και με το παραπάνω. Ολοκαίνουριες, πεντακάθαρες εγκαταστάσεις και ολοφάνερη φροντίδα για τα σκυλάκια που φιλοξενούνται.

Οι άνθρωποι που εργάζονται εκεί προσπαθούν να τα κάνουν να νιώσουν όσο γίνεται πιο άνετα, δε χρησιμοποιώ τη λέξη “ευτυχισμένα”, επειδή αυτό μπορεί να συμβεί μόνο με την εύρεση ενός σπιτιού για το καθένα.

Εντύπωση μου έκανε το γεγονός ότι στη συντριπτική τους πλειοψηφία ήταν ευδιάθετα και πρόσχαρα, αν σκεφτεί κανείς τι έχουν περάσει στο δρόμο, πόση βαναυσότητα και απόρριψη έχουν δοκιμάσει από τους ανθρώπους. Είναι πραγματικά απορίας άξιο το πόση εμπιστοσύνη δείχνουν ακόμα στο είδος μας.

Η εικόνα του κυνοκομείου είναι πραγματικά εξαιρετική. Με πληροφόρησαν μάλιστα ότι σε λίγο καιρό θα κατεδαφιστεί το παλιό κτίριο που βρίσκεται δίπλα, για να δημιουργηθεί ένας χώρος όπου τα σκυλιά θα μπορούν να τρέχουν.

Η περισυλλογή γίνεται από τους δρόμους του Δήμου Ηρακλείου. Αφού τα ζώα ελεγχθούν αιματολογικά, αποπαρασιτώνονται και στειρώνονται.

Υστερα περιμένουν με λαχτάρα εκείνους που θʼ αποδείξουν ότι το ανθρώπινο γένος δεν είναι τόσο ανάλγητο όσο νομίζουν αυτά τʼ άτυχα πλάσματα. Περιμένουν μια ΥΙΟΘΕΣΙΑ. Το κυνοκομείο δεν μπορεί να τα φιλοξενεί επʼ άπειρον, γιʼ αυτό μετά από κάποιο καιρό ελευθερώνονται. ΜΗΝ τʼ αφήσετε να ξαναγυρίσουν στον εφιάλτη του δρόμου! Υπάρχουν σκυλιά όλων των μεγεθών και ηλικιών. Σίγουρα καλύπτονται όλες οι προτιμήσεις!

Εφυγα με τις καλύτερες των εντυπώσεων για το καταφύγιο... όχι όμως και για τη διαδρομή ως εκεί. Δεν είναι σωστό νʼ αποθαρρύνονται έτσι όσοι έχουν την καλή θέληση να χαρίσουν σε κάποιο ζωάκι ένα ζεστό σπιτικό.

Οι ίδιοι οι εργαζόμενοι με πληροφόρησαν ότι έχουν επανειλημμένα επισημάνει την ανάγκη για την επισκευή του οδοστρώματος.

Ρίξτε λίγη άσφαλτο, δυο χιλιόμετρα είναι, τοποθετήστε μια πινακίδα... Αξίζει τον κόπο και τα χρήματα με το παραπάνω! Δεν διαθέτουμε όλοι οχήματα 4Χ4!

Για να δείτε τις γλυκύτατες φάτσες που υπάρχουν στο κυνοκομείο μπείτε στο http://www.facebook.com/

pages/ΚΥΝΟΚΟΜΕΙΟ-HRAKLEIOY-XARISTE-TOYS-ENA-SPITI/112541418622?ref=mf ή τηλεφωνήστε στο 6974997552 για να κανονίσετε μια επίσκεψη και να πάρετε μαζί σας ένα πλασματάκι διψασμένο γιʼ αγάπη.ʼʼ