Γιατί ανεβάσατε τη «Λωξάντρα», παράσταση, την οποία σκηνοθετείτε;
«Είναι ένα εμβληματικό κείμενο της ελληνικής λογοτεχνίας, κομβικό, θα έλεγα, αλλά ταυτοχρόνως ξεπερνά τα όρια μιας ηθογραφίας και μιας γυναίκας. Αφορά στην Κωνσταντινούπολη σε χρονικό διάστημα ενός αιώνα περίπου και εκτείνεται σε παγκόσμιο ενδιαφέρον γιατί μιλάει για τη γυναίκα, συμβολίζει τη γυναίκα που φροντίζει τη ζωή κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες και δυσκολίες και αντιξοότητες. Η «Λωξάντρα» είναι ένα κείμενο που αφορά στην εθνική μας ροή, στη γλώσσα μας, τις συνήθειές μας, τη μαγειρική σε πολλά πολιτισμικά στοιχεία κι έτσι επειδή και η Θεσσαλονίκη είναι προσφυγομάνα αγκαλιάστηκε πάρα πολύ».

