Της Κατερίνας Μυλωνά

Ο γνωστός σκηνοθέτης και καλλιτεχνικός διευθυντής του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος που κατάγεται από τον Μοχό μιλά στην “Π” για το θέατρο, τον Καζαντζάκη και την Κρήτη

“Η Κρήτη είναι μέσα στην καρδιά μου κι εγώ είμαι ένα μέρος από το χώμα της Κρήτης. Όλο και περισσότερο ισχυροποιείται στο μυαλό μου αυτή την περίοδο να έρθω κάτω, να βρω τον τρόπο- δεν ξέρω πώς- να αγοράσω ένα κτηματάκι και να ασχολούμαι με τη γη. Αγαπώ αυτή τη γη, αυτή με γέννησε και εκεί θα ήθελα να γυρίσω”


Ο Νίκος Καζαντζάκης είναι ο άνθρωπος που κυρίως έχει επηρεάσει το έργο του καλλιτεχνικού διευθυντή του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδας, σκηνοθέτη και ηθοποιού, Σωτήρη Χατζάκη.

«Στο Νίκο Καζαντζάκη επιστρέφω διαρκώς όχι για λόγους τοπικισμού, αλλά γιατί είναι παγκόσμιος, τα έργα του είναι μοναδικά και πάντοτε θα τροφοδοτούν την παγκόσμια σκέψη», τονίζει ο Σωτήρης Χατζάκης.

« Η Κρήτη είναι μέσα στην καρδιά μου κι εγώ είμαι ένα μέρος από το χώμα της Κρήτης», τονίζει.

Μιλήστε μας για τη σχέση σας με την Κρήτη.

«Ο πατέρας μου κατάγεται από την Κρήτη, από το Μοχό Πεδιάδος Ηρακλείου. Εκεί με πήγαν μόλις γεννήθηκα και πέρασα τα πρώτα χρόνια της ζωής μου, βαπτίστηκα εκεί και έχω κάποιες αχνές μνήμες της πρώτης εκείνης περιόδου. Μαζί με τις μετέπειτα συναναστροφές, τις αφηγήσεις και όλο το κλίμα στην οικογένεια πιστεύω ότι η Κρήτη σημάδεψε τη ζωή μου και πολλά από τα μετέπειτα έργα, όπως η «Φόνισσα» του Παπαδιαμάντη, «Η νύχτα του τράγου», έχουν αναφορές στην αγροτική ζωή, ιδιαίτερα της Κρήτης».

Αναλάβατε το ΚΘΒΕ σε μια κρίσιμη περίοδο για τη χώρα και το θέατρο. Πώς το θέατρο επιβιώνει μέσα στην κρίση;

«Ανέλαβα το θέατρο πριν 1,5 χρόνο περίπου με ένα χρέος 3,5 εκ ευρώ. Ξεκινήσαμε να κάνουμε ένα καινούργιο οργανόγραμμα, προσπαθήσαμε αμέσως να συγκροτήσουμε μια οικονομική πολιτική σωστή, δίκαιη, με σωστή κατανομή των εργαζομένων και μέσα από αυτό το πρόγραμμα να αρθρώσουμε μια εξωστρέφεια που να αφορά στην πλειονότητα των πολιτών, της πόλης, του νομού και της Β. Ελλάδας.

Η άποψή μου είναι ότι το όραμα του καλλιτεχνικού διευθυντή οφείλει να συγχρωτίζεται με τις ανάγκες, προσδοκίες, τις ελπίδες και τα βάσανα των ανθρώπων και των πολιτών. Έτσι, λοιπόν, αποφύγαμε τον κοσμοπολιτισμό και το λαϊκισμό και κάναμε ένα πρόγραμμα, το οποίο αφορά την παρουσίαση έργων από τις πολλές σκηνές που έχει το ΚΘΒΕ αλλά και σε μία εξωστρέφεια δράσεων που αφορούν την καθημερινότητα των πολιτών, όπως το θέατρο στα καφέ, το θέατρο κατ΄ οίκον, επανενεργοποιήσαμε το κλιμάκιο Μακεδονίας- Θράκης, ξεκινήσαμε συνεργασία με οργανώσεις νέων με γκράφιτι, hip- hop, break dance ..., δίνουμε δωρεάν αίθουσα σε ομάδες χορευτικές, ΚΕΘΕΑ, Ρομ, όπου παρουσιάζουν τη δουλειά τους με συγκλονιστικά αποτελέσματα, έχουμε ενισχύσει τη σχέση μας με μουσεία της πόλης, συνεργαζόμαστε με μίμους, προετοιμάζουμε παιδιά για τις δραματικές σχολές δωρεάν, ετοιμάζουμε θέατρο για τυφλούς, με προβλήματα ακοής, έχουμε τονίσει τον κοινωνικό χαρακτήρα των δράσεων του θεάτρου, έχουμε ανοίξει τη σκηνή ανοιχτά σύνορα που φιλοξενεί βαλκανικούς θιάσους, συμμετέχουμε στην ένωση θεάτρων της Ευρώπης...

Αυτή η εξωστρέφεια μαζί με το ρεπερτόριο που στηρίζεται στην ελληνικότητα, στο ελληνικό θεατρικό και λογοτεχνικό έργο, έφεραν τον κόσμο στο θέατρο. Έχουμε περίπου 100.000 θεατές, στη «Λωξάντρα» 35.000. Ο κόσμος της Θεσσαλονίκης αγκάλιασε το θέατρο του, το στηρίζει και προχωράμε με αισιοδοξία μέσα σε αυτή την οικονομική κρίση που είναι πολύ σοβαρή».