61Η Berlinale - Χρυσό διαζύγιο

ΒΕΡΟΛΙΝΟ - Ανταπόκριση του Νίκου Τσαγκαράκη

Το «Jodaeiye Nader az Simin» («Ναντέρ και Σιμίν: ένας χωρισμός») του Iρανού Ασγκάρ Φαραντί κέρδισε επάξια τη Χρυσή Άρκτο στο 61ο φεστιβάλ κινηματογράφου του Βερολίνου.

Η φετινή Berlinale δε θα μπορούσε να στείλει πιο ηχηρό μήνυμα στο τυραννικό καθεστώς του Μαχμούτ Αχμαντινετζάντ. Στη διάρκεια της τελετής των βραβείων το βράδυ του Σαββάτου, ο καλλιτεχνικός διευθυντής του φεστιβάλ, Ντίτερ Κόσλικ, έβγαλε στη σκηνή την άδεια καρέκλα του φυλακισμένου Ιρανού σκηνοθέτη Τζαφάρ Παναχί, μέλους της φετινής κριτικής επιτροπής, όπως συνέβη και στην έναρξη της διοργάνωσης, ενώ η ιρανική ταινία «Ναντέρ και Σιμίν: ένας χωρισμός» κέρδισε τρία βραβεία: ομαδικές Αργυρές Άρκτους ερμηνείας για τις γυναίκες και τους άντρες ηθοποιούς της (ανάμεσά τους και η κόρη του Φαραντί, Σαρίνα), καθώς και το μεγαλύτερο βραβείο της διοργάνωσης, τη Χρυσή Άρκτο καλύτερης ταινίας. Πρόκειται για τη δεύτερη βράβευση του Φαραντί στο Βερολίνο μετά το «Τι απέγινε η Έλι» του 2009, για το οποίο είχε κερδίσει Αργυρή Άρκτο σκηνοθεσίας.

Στα υπόλοιπα βραβεία, ο Ούγγρος σκηνοθέτης Μπέλα Ταρ τιμήθηκε με το Μεγάλο Βραβείο της Επιτροπής για το «A torinói ló» («Το άλογο του Τορίνου»), ο Γερμανός Ούλριχ Κέλερ κέρδισε Αργυρή Άρκτο σκηνοθεσίας για το «Schlafkrankheit» («Διαταραχή ύπνου»), ο Αμερικανός Τζόσουα Μάρστον με τον αλβανό Αντάμιον Μουρατάι βραβείο σεναρίου για το «The forgiveness of blood», το βραβείο Alfred Bauer πήγε στην ταινία «Wer wenn nicht wir» («If not us, who») του Άντρες Βίελ, ενώ η ταινία «El premio» («Το βραβείο») της Πάουλα Μάρκοβιτς κέρδισε δυο βραβεία Καλλιτεχνικού Επιτεύγματος για την καλλιτεχνική διεύθυνση και τη φωτογραφία της. Ας δούμε όμως τι έγινε στη δεύτερη εβδομάδα του φεστιβάλ, πριν από τα βραβεία.