Ένας μακροχρόνιος στόχος του εκπληρώθηκε με την αποφοίτησή του από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Κρήτης και εν συνεχεία με την ιδιότητα του ειδικευόμενου ιατρού στην ειδικότητα της Ακτινοδιαγνωστικής στο Βενιζέλειο – Πανάνειο Νοσοκομείο του Ηρακλείου.

Η επιλογή του να φοιτήσει σε ελληνικό πανεπιστήμιο και να συνεχίσει την ειδικότητά του σε ελληνικό νοσοκομείο είναι ένας δρόμος, που σίγουρα δεν είναι στρωμένος με ροδοπέταλα.

Ο Μιχάλης Γουμενάκης, πρόεδρος των ειδικευόμενων και υπεράριθμων γιατρών του Βενιζελείου και μέλος της Ενωσης Γιατρών ΕΣΥ Ν. Ηρακλείου, αναφέρει στην “Π”:

“Τα κύρια προβλήματα, που αντιμετωπίζει, κατά τη γνώμη μου, ένας ειδικευόμενος ιατρός είναι στην πλειοψηφία τους ζητήματα διαδικασιών και υποδομών και όχι έμψυχου δυναμικού. Η πληθώρα των ασθενών, που προσέρχονται στα επείγοντα ιατρεία είναι στην πλειονότητά τους τακτικά και χρόνια περιστατικά. Οι ασθενείς αυτοί μη έχοντας πρόσβαση σε ένα οργανωμένο σύστημα πρωτοβάθμιας περίθαλψης προσέρχονται στα νοσοκομεία, τα οποία, όμως, έχουν την υποδομή και την οργάνωση ως μονάδες δευτεροβάθμιας ή τριτοβάθμιας φροντίδας υγείας. Κατά συνέπεια, ασθενείς με σοβαρά προβλήματα υγείας και ασθενείς με νόσους λιγότερου επείγοντος χαρακτήρα συνωστίζονται στον ίδιο χώρο και στην προσπάθεια των ιατρών να εξυπηρετήσουν τα επείγοντα περιστατικά κατά προτεραιότητα, αυξάνεται δραματικά ο χρόνος αναμονής στα νοσοκομεία. Παράλληλα, αυξάνεται υπέρμετρα ο φόρτος εργασίας και κατά συνέπεια και ο κίνδυνος για πιθανά ιατρικά λάθη”.

Ο ίδιος υπογραμμίζει ότι «δυστυχώς από τα πρώτα του βήματα ένας ιατρός έρχεται αντιμέτωπος με την διεκδίκηση ορισμένων αυτονόητων πραγμάτων, που τις περισσότερες φορές, στη βάση τους είναι ζητήματα διαδικαστικού χαρακτήρα. Για παράδειγμα, δεν νοείται σε ένα κράτος, το οποίο θέλει να λέγεται ευρωπαϊκό και οργανωμένο να μην καταβάλει ούτε τον τακτικό μισθό στο προσωπικό του, όπως συμβαίνει σήμερα στους ειδικευόμενους ιατρούς του Βενιζελείου» υπογράμμισε.