Της Αννας Κωνσταντουλάκη

Αποφάσισαν να γίνουν γιατροί και πολύ γρήγορα διαπίστωσαν ότι το ελληνικό νοσοκομείο είναι ένας δρόμος που σίγουρα δεν είναι στρωμένος με ροδοπέταλα.

Οι ειδικευόμενοι γιατροί, οι οποίοι ως γνωστόν σηκώνουν το μεγαλύτερο βάρος της εξυπηρέτησης των ασθενών στις εφημερίες των νοσοκομείων, μιλούν στην “Π” για τις 32 εξαντλητικές ώρες συνεχούς εργασίας, τους περίπου 700 ασθενείς που δέχεται κάθε νοσοκομείο στα επείγοντα ιατρεία όταν εφημερεύει, τις τραγικές ελλείψεις υλικών, την υποστελέχωση των νοσηλευτικών ιδρυμάτων, τις πενιχρές αμοιβές τους - πληρώνονται με 4 ευρώ την ώρα και το ποσό συνήθως καταβάλλεται 3 μήνες μετά την εκτέλεση των εφημεριών - αλλά και το πρωτοφανές να μην τους καταβάλλεται ούτε ο τακτικός μισθός τους!

Για τα όσα έχει βιώσει ως ειδικευόμενος γιατρός στο Βενιζέλειο μιλά στην “Π” ο Νίκος Κοντοπόδης ο οποίος είναι αντιπρόεδρος του Συλλόγου τους. Ο ίδιος σημειώνει:

“Η δραστηριότητα ενός ειδικευόμενου ιατρού στο νοσοκομείο έχει σχέση με την εξυπηρέτηση των τακτικών περιστατικών, την αντιμετώπιση των επειγόντων περιστατικών σε καθεστώς εφημερίας και την εκπαίδευσή του ώστε σαν ειδικευμένος ιατρός στο μέλλον να μπορεί με επάρκεια να εκτελεί τα καθηκοντά του.

Αν σκεφθεί κάποιος ότι ο εφημερεύων ιατρός μια καθημερινή ημέρα θα εργαστεί το 8ωρο τακτικό ωράριο, τις 16 ώρες που ακολουθούν έως την λήξη της εφημερίας και το επόμενο 8ωρο τακτικό ωράριο της επόμενης, δηλαδή το σύνολο 32ώρες συνεχούς εργασίας, αντιλαμβάνεται εύκολα τις δυσκολίες που προκύπτουν.

Η εξάντληση είναι αναπόφευκτη αν κανείς λάβει υπ΄όψιν και τον όγκο των περιστατικών που καλείται κάποιος να αντιμετωπίσει”.

Οπως επισημαίνει ο Ν. Κοντοπόδης, “η υποβαθμισμένη πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας μαζί με τις τρέχουσες εξελίξεις που οδηγούν τα περιφερεικά κυρίως νοσοκομεία σε κλείσιμο και συγχωνεύσεις, όπως οι νέοι νόμοι προβλέπουν, φέρνουν σε κάθε γενική εφημερία περί τους 700 ασθενείς στα επείγοντα ιατρεία του νοσοκομείου.

Να σημειωθεί ότι η αμοιβή ενός ειδικευόμενου ιατρού που εφημερεύει είναι περίπου 4ευρώ/ώρα που εξοφλούνται συνήθως 3 μήνες μετά την εκτέλεση των εφημεριών.

Η εργασία σε ένα περιβάλλον όπου οι τραγικές ελλείψεις υλικών και η υποστελέχωση των τμημάτων κυριαρχούν, κάνουν τον ιατρό να υπερβαίνει τα όρια των δυνατοτήτων του αλλά να μην μπορεί και πάλι να προσφέρει σωστές υπηρεσίες.

Ο ασθενής ταλαιπωρείται και συχνά αναγκάζεται να πληρώνει για διάφορες υπηρεσίες, εξετάσεις κτλ (χαρακτηριστικό είναι το εισητήριο των 5ευρώ που έχει θεσμοθετηθεί πλέον στα τακτικά ιατρεία), πράγμα που ασφαλώς δε συνάδει με το δημόσιο χαρακτήρα της υγείας. Τέλος η εκπαίδευση των ειδικευομένων δεν ακολουθεί κάποιο επιστημονικά τεκμηριωμένο πρόγραμμα, αλλά βασίζεται στην καλή διάθεση και το φιλότιμο κάποιων από τους παλαιότερους συναδέλφους”.