Ένοχους για την κατηγορία της παράβασης καθήκοντος έκρινε χθες το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Ηρακλείου τους δύο σωφρονιστικούς υπαλλήλους των κλειστών φυλακών Αλικαρνασσού σε σχέση με το καθεστώς αποφυλάκισης του κρατούμενου Ζαχαρία Λαγουδάκη, ο οποίος λίγους μήνες αργότερα σκότωσε εν ψυχρώ τον 20χρονο φοιτητή, Μανόλη Χορευτάκη, στο Ρέθυμνο. Οι δύο υπάλληλοι κάθισαν στο εδώλιο επειδή άτυπα έστειλαν στο Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Ηρακλείου συστατικές επιστολές υπέρ του Λαγουδάκη, υποστηρίζοντας ότι όχι μόνο δεν συμμετείχε στη μεγάλη εξέγερση του 2007 αλλά ήταν και «πληροφοριοδότης» τους και ως εκ τούτου ήταν άδικη η πειθαρχική ποινή που είχε επιβληθεί στον κρατούμενο.
Το δικαστήριο τους καταδίκασε σε ποινή φυλάκισης ενός έτους με τριετή αναστολή. Και οι δύο σωφρονιστικοί άσκησαν έφεση κατά της καταδικαστικής απόφασης.
Παρόντες στο δικαστήριο ήταν και οι γονείς του αδικοχαμένου φοιτητή, Αντώνης και Ειρήνη Χορευτάκη. Ο πατέρας μάλιστα κατέθεσε ως μάρτυρας κατηγορίας, υποστηρίζοντας ότι οι δύο κατηγορούμενοι ενήργησαν υπέρ του Λαγουδάκη είτε επειδή πιθανότατα είχαν αναπτύξει κάποια συναλλαγή μαζί του είτε επειδή δέχθηκαν πιέσεις από ανώτερους και ισχυρότερους, εντός και εκτός φυλακής. «Ο φονιάς του παιδιού μου αποδεδειγμένα είχε διαχρονικά μία ισχυρότατη προστασία και μία ευνοϊκή μεταχείριση που δεν είχαν άλλοι κρατούμενοι», δήλωσε χαρακτηριστικά.

Οι απολογίες

Οι θέσεις των δύο κατηγορουμένων διατυπώθηκαν δημόσια πρώτη φορά χθες στη διάρκεια της απολογίας τους. Και οι δύο ήταν συναισθηματικά φορτισμένοι, αναφερόμενοι στη δοκιμασία που υφίστανται τα τελευταία χρόνια μόνο και μόνο επειδή είπαν την αλήθεια, όπως υποστήριξαν.
Ο πρώην αρχιφύλακας, ο οποίος έχει στην πλάτη του περισσότερα από 33 χρόνια υπηρεσίας, υποστήριξε ότι του ζητήθηκε να χορηγήσει αυτήν την επιστολή επειδή ακριβώς γνώριζε από πρώτο χέρι ότι ο Λαγουδάκης τους είχε δώσει μία πολύ σημαντική πληροφορία σε σχέση με υπόθεση εισαγωγής ναρκωτικών στο κατάστημα, αφετέρου διαδραμάτισε καταλυτικό ρόλο στην λήξη της εξέγερσης. «Ποτέ στο παρελθόν δεν είχα δώσει ανάλογη συστατική επιστολή. Το έκανα στην περίπτωση αυτή επειδή μου ζητήθηκε και επειδή γνώριζα την αλήθεια. Αν την επιστολή την έστελνα μέσω της γραμματείας, τότε υπήρχε κίνδυνος διαρροής και κατά συνέπεια θα θέταμε σε κίνδυνο τη ζωή του κρατούμενου. Αυτά τα πράγματα δεν συγχωρούνται από τους εγκλείστους. Σε όποια φυλακή και να πήγαινε, θα τον σκότωναν» υποστήριξε.
Πιο αναλυτικός ήταν στην απολογία του ο δεύτερος κατηγορούμενος, ο οποίος μάλιστα πολλές φορές ύψωσε τον τόνο της φωνής του σε ένδειξη αγανάκτησης.
Στον ίδιο είχε δώσει ο Λαγουδάκης την πληροφορία για τα ναρκωτικά και αργότερα στη διάρκεια της εξέγερσης τον ενημέρωνε για τις προθέσεις και τις κινήσεις των υπόλοιπων εγκλείστων. Όπως ανέφερε, αφού τελείωσαν τα επεισόδια και έγιναν οι απαραίτητες μεταγωγές και προσφυγές στο δικαστικό συμβούλιο, κλήθηκε στο γραφείο του τότε Διευθυντή της φυλακής. «Εκεί ήταν μαζί με τον Λαγουδάκη. Ο Διευθυντής γύρισε και μου είπε: Ξέρεις πολύ καλά ότι ο Λαγουδάκης μας βοήθησε. Εσένα έδωσε την πληροφορία, ξέρεις τι έγινε πάνω στην ταράτσα. Ο Λαγουδάκης όμως τιμωρήθηκε. Εγώ μειοψήφησα στο πειθαρχικό. Τι μπορούμε να κάνουμε;».
Ο κατηγορούμενος υποστήριξε ότι του προτάθηκε να καταθέσει ως μάρτυρας υπεράσπισης του Λαγουδάκη, πρόταση που αρνήθηκε. «Δεν θα μπορούσα ποτέ να το κάνω. Έχω πάει 30 φορές στο Εφετείο ως μάρτυρας κατηγορίας για κινητά και ναρκωτικά».
Τότε ο πρώην Διευθυντής-ο οποίος έχει αποβιώσει-του πρότεινε να γράψει μία επιστολή προς το Δικαστικό Συμβούλιο στην οποία θα ανέφερε τα πραγματικά περιστατικά.
«Σας ορκίζομαι ότι έγραψα μόνο την αλήθεια. Ποτέ δεν είπα ότι ο Λαγουδάκης είναι αγιος. Αναφέρθηκα μόνο στο θέμα της εξέγερσης. Δεν τον αποφυλάκισα εγώ αλλά το Δικαστικό Συμβούλιο. Αν αυτό που έκανα ήταν παράνομο, γιατί το Δικαστικό Συμβούλιο δεν με κάλεσε να με επιπλήξει ή να με τιμωρήσει; Κανείς δεν είπε το παραμικρό. Ούτε το Συμβούλιο, ούτε η γραμματεία, ούτε το Υπουργείο. Πού είναι το ψέμα και κατηγορούμαι;»
Ο ίδιος υποστήριξε ότι επέλεξε να στείλει άτυπα την επιστολή και όχι να την πρωτοκολλήσει προκειμένου να προστατεύσει την σωματική ακεραιότητα του «πληροφοριοδότη» του. «Ξέρουμε όλοι τι θα πάθαινε, αν μαθαινόταν ο ρόλος του. Είχαμε χρέος να τον προστατεύσουμε. Πού να ήξερα εγώ ότι μετά την αποφυλάκιση του, θα σκότωνε; Δεν είμαι προφήτης. Είμαι πατέρας και κατανοώ τον πόνο της οικογένειας Χορευτάκη. Δεν τον αποφυλάκισα όμως εγώ. Εγώ έκανα το καθήκον μου. Άλλωστε μην ξεχνάτε ότι είχε κάνει ήδη αίτηση αποφυλάκισης, είχε μειοψηφήσει ο διευθυντής στο πειθαρχικό, ενώ υπήρχε και μία επιστολή 37 κρατουμένων που διαβεβαίωναν ότι ο Λαγουδάκης δεν συμμετείχε στην εξέγερση».
Ο συνήγορος υπεράσπισης των δύο κατηγορουμένων, Δημήτρης Παπακωνσταντόπουλος, στην αγόρευση του τόνισε ότι για να τύχουν μίας δίκαιης δίκης οι δύο σωφρονιστικοί υπάλληλοι, θα πρέπει το δικαστήριο να αποσυνδέσει χρονικά τις επιστολές με το τραγικό συμβάν της δολοφονίας του Μανόλη Χορευτάκη.
«Δεν θα την πληρώσουν πάλι στην Ελλάδα οι τελευταίοι τροχοί της αμάξης την αδυναμία του συστήματος. Είπαν κάποια πραγματικά περιστατικά και τα είπαν στο αρμόδιο δικαστικό συμβούλιο, δεν βγήκαν στο δρόμο. Αν θέλουμε να είμαστε δίκαιοι, θα πρέπει να δούμε τα πράγματα στην σωστή τους διάσταση. Μόνο οι προφήτες θα μπορούσαν να προβλέψουν αυτό που θα ακολουθούσε. Υπάρχουν νόμοι. Ο Λαγουδάκης δεν θα έμενε αιώνια στη φυλακή. Έβγαινε ήδη με άδειες. Ποιο ήταν το όφελος τους; Ήταν τρελοί και το έκαναν; Πήραν μήπως χρήματα; Ήθελαν να πουν την αλήθεια για να προστατεύσουν τον πληροφοριοδότη τους αλλά και το κύρος τους. Μιλάμε για φυλακή. Δεν μιλάμε για την ανάπτυξη ιδιαίτερων σχέσεων αλλά για αναγκαίες σχέσεις. Χωρίς πληροφορίες δεν λειτουργεί το σύστημα.