Η ευρύτερη περιοχή της Αρχοντικής επί ένα χρόνο είχε γίνει …δεύτερο σπίτι για τους άνδρες της Ομάδας Ειδικών Αποστολών που κλήθηκαν να φέρουν εις πέρας την πιο δύσκολη και επικίνδυνη αποστολή από ενάρξεως της λειτουργίας της υπηρεσίας.

Ήταν παραμονές εορτών του 2010 όταν από την τοπική ηγεσία της ΕΛ.ΑΣ τους ανατέθηκε η συγκεκριμένη αποστολή, να εντοπίσουν και να συλλάβουν τον διαβόητο κακοποιό Βαγγέλη Σελιανάκη.

Η υπόθεση δεν ήταν εύκολη λαμβάνοντας καταρχήν υπόψη δύο δεδομένα: ο Σελιανάκης παρέμενε άφαντος σχεδόν δεκαπέντε χρόνια. Ούτε καν εικόνα δεν είχαν για το πώς έδειχνε πλέον εμφανισιακά. Είναι ενδεικτικό ότι πολλοί αστυνομικοί που υπηρετούν σήμερα στην Κρήτη ακόμα και χθες δεν γνώριζαν ποιος είναι ο Σελιανάκης, πολύ περισσότερο δεν γνώριζαν το παρουσιαστικό του.

Το δεύτερο στοιχείο που δυσκόλευε την επιχείρηση είναι ότι κανείς από τους πληροφοριοδότες δεν είχε άμεση επαφή με τον Σελιανάκη. Οι περισσότεροι ανέφεραν ό,τι «άκουσαν», «έμαθαν» χωρίς να μπορούν να βεβαιώσουν με ακρίβεια ότι ο 55χρονος πράγματι ζει στην περιοχή της Αρχοντικής.

Επιπλέον ο Αποκόρωνας και πολύ περισσότερο η Αρχοντική είναι «εχθρικές» περιοχές για κάποιον ξένο. Οι αστυνομικοί μιλούσαν για «σφηκοφωλιά». Οι ντόπιοι και πετάμενο πουλί να δουν θα αναγνωρίσουν αν είναι από τα μέρη τους ή ξενόφερτο.

Κατά συνέπεια για τους άνδρες της ΟΕΑ ήταν εξαιρετικά δύσκολο να προσεγγίσουν το χωριό και να βρουν κάποιο κρησφύγετο, το οποίο θα χρησιμοποιούσαν ως παρατηρητήριο. Θα έμοιαζαν σαν τη “μύγα μέσα στο γάλα” και τα σχέδιά τους θα γίνονταν αντιληπτά από τα πρώτα λεπτά.

Χριστούγεννα και Πρωτοχρονιά πέρυσι οι αστυνομικοί της Ομάδας Ειδικών Αποστολών τα …γιόρτασαν στην Αρχοντική υπό συνθήκες πραγματικά αντίξοες. Με το θερμόμετρο στο “μηδέν”, χρειάστηκαν να περάσουν ατέλειωτες ώρες καθηλωμένοι σε ερημικά σημεία σε βουνοπλαγιές και ρεματιές μήπως και υποπέσει στην αντίληψή τους κάποια κίνηση του διαβόητου δραπέτη.

Στο ίδιο έργο θεατές αλλά με διαφορετικό φινάλε πέρασαν και τις φετινές γιορτές.

Μέχρι και προχθές οι αστυνομικοί της Ομάδας είχαν «χτενίσει» δεκάδες περιοχές και χωριά της δυτικής Κρήτης προκειμένου να εντοπίσουν το κρησφύγετό του. Όλες όμως οι προσπάθειες απέβησαν άκαρπες.

Τους τελευταίους μήνες οι πληροφορίες άρχισαν να γίνονται πιο συγκεκριμένες και να συγκλίνουν όλες σε ένα σημείο: στο σπίτι της συγκεκριμένης γυναίκας.



Τα πρόσωπα-κλειδιά



Για μεγάλο χρονικό διάστημα οι αστυνομικοί έθεσαν υπό στενή παρακολούθηση την χήρα. «Ήμασταν σίγουροι”, λένε στην “Π” αστυνομικοί της ομάδας, “ότι ήταν ο άνθρωπός του. Αυτήν τον φρόντιζε, αυτή έπλενε τα ρούχα του και με αυτή συνευρισκόταν», ανέφερε αστυνομικός. «Η χήρα ήταν για μας το «όχημα» που θα μας οδηγούσε στον 53χρονο».

Το δεύτερο πρόσωπο-κλειδί ήταν ένας συγχωριανός του Σελιανάκη, ο οποίος ήταν ο άνθρωπος που τον εφοδίαζε με τρόφιμα και άλλα πράγματα και τον ενημέρωνε τι γίνεται στον κόσμο.

Από την πολύμηνη επιχείρηση οι αστυνομικοί είχαν προσδιορίσει ως πιθανό κρησφύγετο του Σελιανάκη κάποιο σημείο μέσα σε ρεματιά, σε εξαιρετικά δύσβατη περιοχή έξω από την Αρχοντική.

Κάποιες νύχτες είχαν δει τον στενό του φίλο να φεύγει μεσάνυχτα από το σπίτι του, να επιβιβάζεται στο αυτοκίνητό του - παρά το σοβαρό πρόβλημα υγείας που αντιμετωπίζει - και να κατευθύνεται προς τη ρεματιά. Σταματούσε το αυτοκίνητο, παρέμενε εκεί για δέκα λεπτά με ένα τέταρτο και μετά πάλι επέστρεφε στο σπίτι.

Οι διωκτικές Αρχές είχαν εκτιμήσει ότι κάπου εκεί κρυβόταν ο «Σελιανός» όμως δεν μπορούσαν να προσεγγίσουν γιατί θα γίνονταν αντιληπτοί. Έτσι η προσοχή τους εστιάστηκε στο σπίτι της χήρας.

Να σημειωθεί ότι οι αστυνομικοί χρησιμοποίησαν και σύγχρονα μέσα προκειμένου να εντοπίσουν το στίγμα του δραπέτη και των φίλων του.

Ο θάνατος του επέφερε ανακούφιση σε κατοίκους της ευρύτερης περιοχής που τον θεωρούσαν φόβο και τρόμο ακόμα και για τη ζωή τους. Πολλοί άλλοι ωστόσο τον περιγράφουν ως καλόψυχο άνθρωπο, ο οποίος σκότωνε για χατίρι των φίλων του. «Αν κάποιος πείραζε συγγενή ή φίλο του, την είχε βάψει. Τον «καθάριζε» γιατί πίστευε ότι το χρωστούσε στον άνθρωπο που είχε το πρόβλημα» σχολίαζαν κάτοικοι της Αρχοντικής.