Ένα παλιό χαμόσπιτο στην άκρη της Αρχοντικής, από την πλευρά της Αργυρούπολης, ήταν το παρατηρητήριο που χρησιμοποιούσαν οι άνδρες της ΟΕΑ για να παρακολουθούν τις κινήσεις στο χωριό και κυρίως το σπίτι της γυναίκας που επισκεπτόταν.

Την τελευταία νύχτα του ο Σελιανάκης ανέβηκε στο πρόχειρο κατάλυμα που διατηρούσε στην ταράτσα του σπιτιού της συντρόφου του.

Εκεί υπήρχε ένας καναπές και μία παλιά κουβέρτα την οποία είχε τυλιχθεί. Κάπνιζε όλη τη νύχτα το ένα τσιγάρο πίσω από το άλλο και ατένιζε την Αρχοντική προς την πλευρά της Αργυρούπολης.

Οι αστυνομικοί που είχαν βάρδια τη νύχτα στο παρατηρητήριο ίσως και να πίστεψαν ότι κάποια στιγμή τα βλέμματα τους διασταυρώθηκαν.

Ο Σελιανάκης ακόμα και τις στιγμές που βρισκόταν κοντά στην σύντροφο του, δεν ησύχαζε ποτέ. Πάντα βρισκόταν σε επαγρύπνηση, φοβούμενος κάποια έφοδο των αστυνομικών.