«Με ιδιαίτερη χαρά χαιρετίζω την έκδοση του βιβλίου Εργοτέλης 1929-2009. Εκ των υστέρων θα ήθελα να ζητήσω συγγνώμη από τους φίλους του Εργοτέλη που έστω άθελά μου τους δημιούργησα τέτοια προβλήματα εξαιτίας της μεγάλης συναυλίας που πραγματοποιήσαμε στο Ηράκλειο τον Αύγουστο του 1966 στο ιστορικό γήπεδο του Μαρτινέγκο […] Τραγουδούσαν όλοι μαζί τόσο δυνατά και τόσο ωραία, που “δικαίως” η εξουσία και τα όργανα της τάξεως “αφηνίασαν” και στη συνέχεια ξέσπασαν στον Εργοτέλη. Όμως ο Εργοτέλης δεν είναι απλά ένα σωματείο, αλλά μια ιδέα που δεν υπάρχει τρόπος να την εμποδίσει κανείς να υπάρχει, να ακτινοβολεί, να εμπνέει και να νικά το χρόνο. ­

Από το προλογικό σημείωμα

του Μίκη Θεοδωράκη