O συγγραφέας, στην ανάπτυξη του θέματος, όωπς διαβάζουμε στο εισαγωγικό σημείωμα του βιβλίου, παρακολουθεί έξι επίπεδα-κεφάλαια. Το πρώτο παρουσιάζει θεωρητικούς θεωρητικούς προβληματισμούς που απασχόλησαν το συγγραφέα σε σχέση με ευρύτερα ζητήματα θεωρίας και μεθοδολογίας στη μελέτη των αθλητικών σωματείων με έμφαση στα ζητήματα της ταυτότητας, του πολιτισμικού τραύματος και της πολιτισμικής μεταβολής.

Τα επόμενα τέσσερα κεφάλαια παρουσιάζουν την κοινωνική και αγωνιστική ιστορία του συλλόγου από την ίδρυση του σωματείου μέχρι σήμερα. Στο δεύτερο κεφάλαιο παρουσιάζεται το χρονικό της ίδρυσης του σωματείου τα πρώτα χρόνια διοικητικής και αθλητικής λειτουργίας του και οι περιπέτειες που οδήγησαν στην αδράνεια του στην περίοδο 1932-37. Ακόμη, παρουσιάζεται η διαδικασία επανασυγκρότησης του συλλόγου το 1937 με πρωτοβουλία του Νίκου Φωτιάδη και η σημαντική ανάπτυξη του αθλητικού και του ποδοσφαιρικού τμήματος που βρέθηκε στην πρώτη θέση του τοπικού πρωταθλήματος λίγο πριν την κήρυξη του πολέμου. Στο τρίτο κεφάλαιο παρουσιάζεται η μεταπολεμική οργανωτική ανάπτυξη του συλλόγου με εφαλτήριο τη δημιουργία του γηπέδου Εργοτέλη και την αγωνιστική ανάπτυξη των αθλητικών τμημάτων του συλλόγου. Στο κεφάλαιο αυτό αναλύονται περιστατικά της κοινωνικής ιστορίας του συλλόγου που έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον, όπως οι διώξεις σημαινόντων παραγόντων του στη διάρκεια του εμφυλίου, η κατάληψη του γηπέδου από τις στρατιωτικές αρχές στην περίοδο 1951-54, η δημιουργία της Λέσχης Εργοτέλη. Στο ίδιο κεφάλαιο παρουσιάζονται τα βασικά χαρακτηριστικά του μεταπολεμικού διοικητικού μοντέλου λειτουργίας του συλλόγου βασισμένο σε μια συμμαχία μεσαίων κοινωνικών στρωμάτων, η ένταξη του συλλόγου στα Εθνικά πρωταθλήματα και οι δυσκολίες προσαρμογής του στις συνθήκες του ημι-επαγγελματικού αθλητισμού στη δεκαετία του 1960. Στο τέταρτο κεφάλαιο παρουσιάζεται το χρονικό των δραματικών συμβάντων που έλαβαν χώρα στη διάρκεια της δικτατορίας των συνταγματαρχών μετά από τη συναυλία Θεοδωράκη στο γήπεδο Εργοτέλη και στη συνέχεια τον αναγκαστικό υποβιβασμό της ομάδας, την καθαίρεση του εκλεγμένου διοικητικού συμβουλίου της και την μετακίνηση πέντε ποδοσφαιριστών της στον ΟΦΗ που σημαδεύτηκε και από μια δικαστική διαμάχη που έληξε υπέρ του παραδοσιακού ανταγωνιστή του. Οι εκκαθαρίσεις του σωματείου από τα προοδευτικά του στοιχεία και η αγωνιστική καθί



ζηση του ποδοσφαιρικού τμήματος συνέβαλαν σε μια υπαρξιακή κρίση ταυτότητας που συνοδεύτηκε και από κρατικές προσπάθειες για απομάκρυνση του συλλόγου από την παραδοσιακή του έδρα στο Μαρτινέγκο και από την αγωνιστική παρακμή του ποδοσφαιρικού τμήματος. Στο ίδιο κεφάλαιο παρουσιάζεται η διαδικασία συγκρότησης ισχυρού τμήματος στο μπάσκετ που λειτούργησε ως ένα συμβολικό αντίδοτο στην ευρύτερη απαξίωση του συλλόγου και ο τρόπος πρόσληψης αυτής της υποβάθμισης και το κλίμα απογοήτευσης και ματαίωσης που δημιουργήθηκε στο σύλλογο.

Στο πέμπτο κεφάλαιο περιγράφονται η μακροχρόνια καθίζηση του συλλόγου στα αγωνιστικά του τμήματα και η κρίση ταυτότητας που δημιούργησε τα ποικίλα οικονομικά προβλήματα που συνοδεύτηκαν και από μια μακρόχρονη διοικητική αστάθεια. Περιγράφεται ακόμη η διοικητική και αγωνιστική ανασυγκρότηση









της ομάδας με τη συμβολή νέων επιχειρηματιών που οδήγησαν στην αγωνιστική ανάπτυξη των αθλητικών τμημάτων με την άνοδο του Εργοτέλη στην Α. Εθνική (μετέπειτα Σούπερ Λιγκ) και την παραμονή του σε αυτή τα τελευταία χρόνια. Στο τελευταίο κεφάλαιο του βιβλίου η ανάλυση μετατοπίζεται στην κοινωνική μνήμη και στη βιογραφική προσέγγιση παρουσιάζοντας αφηγήσεις ζωής από πρόσωπα-κλειδιά της κοινότητας. Μέσα από τις φωνές ηλικιωμένων παραγόντων και αθλητών αναδεικνύεται ο τρόπος με τον οποίο τα μέλη της κοινότητας έχουν βιώσει τα γεγονότα αναπλάθοντας με το δικό τους τρόπο αφηγηματικά σενάρια και αξιολογικές κρίσεις μέσα από τις οποίες διαπραγματεύονται την ταυτότητα του συλλόγου.

Ο κ. Ζαϊμάκης στις ευχαριστίες του δεν παραλείπει τον φίλαθλο της ομάδας Κώστα Σολάκη που είχε την ιδέα για το βιβλίο.