Έχετε στηρίξει το Ηράκλειο με ποικίλες εκδηλώσεις. Υπάρχει κοινό που να αγαπά και να υποστηρίζει την τέχνη στην πόλη μας;
«Η αλήθεια είναι ότι τα τελευταία χρόνια , βλέπουμε όλο και περισσότερους ανθρώπους, και πολλούς νέους, να ενδιαφέρονται για τα κοινά και για πολιτισμικές δράσεις στην πόλη μας. Το κοινό «του πάρκου» , το νέο alternative κοινό του Ηρακλείου (εύχομαι να παραμείνει στο ΠΑΡΚΟ...), οι πολίτες που στηρίζουν το φεστιβάλ του Κουβίδη, οι νέοι που γράφουν και στηρίζουν το Μοnitor, η ομάδα που διοργανώνει το στέκι στην Αγία Τριάδα, οι φωτογραφικές ομάδες, η κινηματογραφική λέσχη, οι ζωγράφοι της πόλης μας, το κοινό που πηγαίνει στις θεατρικές παραστάσεις και ανακαλύπτει πόσες ομάδες έχουμε στο Ηράκλειο, και πολλοί ακόμη...είναι πυρήνες στους οποίους μπορείς να απευθυνθείς. Από την εμπειρία μου στη δημιουργία και διοργάνωση εκδηλώσεων για το Ηράκλειο, βλέπω ότι έαν απευθυνθείς στον κόσμο και τον ενεργοποιήσεις , θα συμμετάσχει όχι ουδέτερα άλλα ολοκληρωτικά. Πολίτες, δημόσιοι και ιδιωτικοί φορείς στηρίζουν τις δράσεις αυτές. Ο Δήμος Ηρακλείου, οι Διευθύνσεις της Πρωτοβάθμιας και της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, η Θεατρική Ομάδα των καθηγητών της ΕΛΜΕ Ηρακλείου, αλλά και συγκεκριμένα πρόσωπα στηρίζουν με πολύ μεράκι τις δράσεις μας για την τέχνη στην εκπαίδευση σταθερά κάθε φορά...: ο Μανώλης Αλεξάκης που τον γνωρίσαμε ως εκπαιδευτικό αρχικά και συμμετείχε μαζί μας στις δραματοποιήσεις των φιλολογικών μαθημάτων, ο Αντώνης Περαντωνάκης η Ελένη Πανακάκη, η Αγγελική Ζαχαράτου, η Μαρία Καλουδιώτη, ο Πέτρος Μαυροματίδης, ο Νίκος Τσαγκαράκης, η δημιουργική εκπαιδευτική και καλλιτεχνική κοινότητα, και πολλοί ακόμη (που θα τους κάνουμε ένα αφιέρωμα ξεχωριστά) είναι κάθε φορά ʽεδώʼ.
Η τελευταία μας εμπειρία από τους Μονολόγους για τη Γάζα το απέδειξε...Όλοι μαζί στις πλατείες να τραγουδάμε Give piece a chance , δίνοντας με τον τρόπο αυτό και στο Ηράκλειο «a chance…». Η πόλη μας γίνεται μέρα με τη μέρα πιο ενεργή. Το να κολλάμε στο ότι δε γίνεται τίποτα...από δημόσιους φορείς νομίζω μας πάει όλους πίσω. Κάπως πρέπει και εμείς ως ενεργοί πολίτες να μετακινηθούμε ένα βήμα προς τα εκεί. Όταν συμβαίνει αυτό, έστω και βήμα το βήμα, η εικόνα της πόλης αλλάζει. Και έχει όντως αλλάξει. Έχω δει ότι όλοι περιμένουμε το «κλικ» και την έχω δει την σπίθα να ανάβει.
Βέβαια, όταν και το κόστος της παραγωγής...αυξηθεί... όπως στην περίπτωση μιας ταινίας...θα συμβάλει και ο ιδιωτικός φορέας. Στην περίπτωση της ταινίας μου στάθηκα τυχερή που συνεργάστηκα με την εταιρεία παραγωγής τηλεοπτικών και κινηματογραφικών παραγωγών «Mind» του Μιχάλη Σερπετσιδάκη , ο οποίος με χαρά θέλησε να στηρίξει μια ταινία τέχνης ως συμπαραγωγός. Η Mind μας έδωσε όλο τον τεχνικό εξοπλισμό και στα εργαστήρια της δουλέψαμε έπειτα το μοντάζ. Στη Μind είχα την τύχη να γνωρίσω τον φωτογράφο Κωστή Νικολόπουλο και τη μοντέρ Βέρα Καραγιώργου, καίριους, ταλαντούχους συντελεστές της ταινίας, που μετά από χρόνια στην Αθήνα έχουν συνειδητά επιλέξει να ζουν στο Ηράκλειο».

