Στην ταινία προβάλλονται, παράλληλα, και οι ομορφιές της Κρήτης;
“Πρόκειται για μια ταινία στην οποία ο τόπος, ως φυσικό τοπιό και ως μεταφορική, συμβολική έννοια, έχει ιδιαίτερη δραματουργική σημασία. Το κρητικό τοπίο στην ταινία θα έλεγα ότι έχει τη λειτουργικότητα ενός “ρόλου”. Δρα ως δυναμικό, ενεργειακό και φωτεινό πεδίο με τη θάλασσα, τα βουνά και το φως να το διακρίνουν, ενώ παράλληλα με τις πέτρες, το χώμα και τα ερείπια από τα κάστρα που έμειναν στην ιστορία του τόπου ετούτου, συνδέεται νοητικά με όλους τους τόπους εκείνους από τους οποίους πέρασαν και περνάνε ταξιδευτές, κατακτητές, προσκυνητές και μετανάστες.
Μέσα στις ομορφιές της Κρήτης θα τοποθετούσα και την παρουσία του Κρητικού, (Σφακιανού στην περίπτωση της ταινίας) με την επιβλητική του φιγούρα και το καθαρό βλέμμα (δίχως αυτό να αποτελεί κανόνα!). Η επιλογή του συγκεκριμένου προσώπου στο ρόλο αυτό, συνδέεται άμεσα με το πώς μετράει και πώς σταματάει ο χρόνος στο πρόσωπο του Κρητικού. Εκεί που υπάρχει πλέον αυτό το καθάριο βλέμμα, εκεί υπάρχει και μια παύση, ή τελεία όπως θα την έλεγε ο Λουδοβίκος”.

