Γιατί αποφασίσατε να το γράψετε τώρα;
«Διότι αυξάνονταν τα στοιχεία προοδευτικά, τα οποία, όπως θα δείτε στο βιβλίο δεν είναι και τόσο πολλά, αλλά νομίζω είναι ουσιώδη για την ανθρώπινη συνείδηση, την ανθρώπινη ζωή, την ανθρώπινη κοινωνία».
Η συγγραφή ήταν κάτι που παράλληλα πραγματοποιούσατε με την άσκηση της Ιατρικής, ποια ήταν η ανάγκη να ασχοληθείτε με τη συγγραφή;
«Η αγάπη μου στη λογοτεχνία και την τέχνη της καθημερινότητας, της καθημερινής ζωής. Γιατί και η ζωή είναι τέχνη. Είχε γραφεί κάπου ότι υπάρχουν πολλές τέχνες, οι οποίες μας διδάσκουν πώς να κάνουμε το δικηγόρο, το γιατρό ή το μηχανικό, αλλά δεν υπάρχουν τόσα βιβλία που να μιλάνε για την τέχνη της ζωής».
Η Ιατρική αισθάνεστε ότι είναι και τέχνη;
«Η Ιατρική είναι γνώσεις, είναι τέχνη, είναι καλλιτεχνία, είναι ένα αντικείμενο συνειδησιακό, το οποίο σε θέτει ενώπιον ευθυνών, ενώπιον του εαυτού σου».
Ένας γιατρός πρέπει να είναι και λίγο καλλιτέχνης, να έχει μία ευαισθησία για να αντιμετωπίζει τον ασθενή του;
«Νομίζω ότι ένας γιατρός από μόνος του είναι καλλιτέχνης και αυτοί που μορφοποιούν αυτή την καλλιτεχνία είναι ακόμα καλύτεροι. Όχι μόνο σα γιατροί αλλά ευρύτερα σαν άνθρωποι».

