Κατάγεται από το χωριό Φιλιά-Μόρφου που βρίσκεται από το 1974 υπό τούρκικη κατοχή. Μαθητής ακόμα ήταν από τα πρώτα μέλη του απελευθερωτικού αγώνα της ΕΟΚΑ εναντίον των Αγγλων. Από τους υπεύθυνους της οργάνωσης Νεολαίας της ΕΟΚΑ και στη συνέχεια μέλος της εκτελεστικής ομάδας Λευκωσίας με τους αείμνηστους συναγωνιστές Μιχαλάκη Καραολή, Μιχαήλ Γιωργάλλα και Πολύκαρπο Γιωρκάτζη. Σεπτέμβρη του 1955 συνελήφθη και καταδικάσθηκε σε φυλάκιση. Το 1956 δραπέτευσε από τις κεντρικές φυλακές Λευκωσίας και επικηρύχθηκε ως καταζητούμενο επʼ αμοιβή πρόσωπο. Υπηρέτησε αντάρτης στα βουνά του Πενταδάκτυλου της επ. Κερύνειας ως υπεύθυνος περιοχής μέχρι το τέλος του αγώνα. Είχαν επίσης συλληφθεί τυχαία στον Καραβά μαζί με τον αείμνηστο Κυριάκο Μάτση και κατάφεραν και πάλι να δραπετεύσουν και διαφύγουν της ένοπλης καταδίωξης τους. Στα φοιτητικά χρόνια αναμείχθηκε ενεργά στα φοιτητικά κινήματα και διετέλεσε πρόεδρος της Εθνικής Φοιτητικής Ενωσης Κυπρίων Αθήνας, ιδρυτής και πρόεδρος της Ομοσπονδίας των Φοιτητικών Ενώσεων Κύπρου και μέλος διαφόρων περιφερειακών και διεθνών οργανώσεων. Κατά την Τουρκανταρσία του 1963-64 κατετάγη εθελοντικά και υπηρέτησε ως διοικητής λόχου της Εθνικής Φρουράς.

Πρωτοστάτησε αμέσως κατά του πραξικοπήματος της 21ης Απριλίου 1967 στην Ελλάα και ήταν από τους ιδρυτές και μέλος της Επιτροπής Αποκατάστασης της Δημοκρατίας στην Ελλάδα. Συμμετείχε στην προετοιμασία του ενόπλου κινήματος της Ελληνικής Αντίστασης του αείμνηστου Αλέξανδρου Παναγούλη με την βοήθεια του τότε υπουργού Εσωτερικών και Αμυνας της Κύπρου, αείμνηστου Πολύκαρπου Γιωρκάτζη. Κατά την τούρκικη εισβολή του 1974 αναμείχθηκε σε πολλές αντικατοχικές οργανώσεις, προωθώντας τις μαχητικές αντικατοχικές εκδηλώσεις. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος και αξιωματούχος της Ενωσης Κέντρου στην Κύπρο και εξελέγη βουλευτής στις εκλογές του 1985. Από το 1991 αποσύρθηκε από την ενεργό πολιτική και κομματική δράση. Είναι δικηγόρος στη Λευκωσία και υπήρξε μέλος του Συμβουλίου του Δικηγορικού Συλλόγου Λευκωσίας.