«Π»: Θα λέγατε ότι η ταινία έχει πολιτικό χαρακτήρα;

Σ.Τ.: Αυτή η ταινία από την αρχή είχε την πρόθεση να είναι ένα οικογενειακό δράμα μέσα σʼ ένα πολιτικό δράμα, σε μια χώρα, αλλά αυτό έχει να κάνει με κάθε σχέδιο, γιατί δεν είναι όλες οι ιστορίες ίδιες. Εμένα μʼ αρέσει το πολιτικό σινεμά αυτού του τύπου, όπως το «Gran Torino», μια τρομακτικά πολιτική ταινία, γιατί καταφέρνει μέσα από μια προσωπική ιστορία να είναι εξαιρετικά πολιτική. Για μένα πολιτικό είναι το πολιτικά μη ορθό. Δε μʼ αρέσει δηλαδή όταν το πολιτικό συντάσσεται με μία πολιτική, για να το πω έτσι. Μου αρέσει η έλλειψη πολιτικής ορθότητας, και να μην ποντάρεις στους ανθρώπους που συμφωνούν μαζί σου. Ο Ίστγουντ είναι κορυφαίο παράδειγμα ανθρώπου που δεν ποντάρει στη συμφωνία.

Γ.Μ.: Και για μένα, το πολιτικό αφορά τα πολύ ισχυρά “κύματα” που δέχεται ο άνθρωπος από τη ζωή που κάνει στην κοινωνία που ζει, και τα ισχυρά συναισθήματα που αισθάνεται, είτε τα εκφράζει είτε όχι, και λιγότερο η πολιτική ιδεολογία.